Eugenia. 
125 
Myrtaceae. 
45. Eugeiiki cuprea K. et V.; — Jambosa an aromatica Miq. 
F. I. B. i 1 p. 436 (Observ.); msc. in Herb. L. B. — Jambosa 
rostrdta Miq. 1 c. quoad sp. Javanica? 
Twijgen dun. Bladeren kort-en duu-gesteeld ; eivormig tot 
smal’lancetvormig , in een bijna lijnvormige stompe punt uitloopend 
die dikwijls de helft der bladlengte inneemt, 80 — 65 mM. lang bij 
7—15, aan de bloeiende takken, aan nietbloeiende soms 70 bij 25. 
Bloemtrossen axillair en terminaal kort-gedrongen + 25 — 35 mM. 
lang met zeer korte zijtakken zittende bijschermen. Bloemen 
als bij de vorige. Vrucht bol vormig, door de kelk gekroond . 
Woudreus Kruinhoogte tot 40 M. bij 1 Meter stammiddellijn. 
Stam zuilvormig, met wortellijsten (soms met lage steltwortels), 
meestal eerst hoog boven den grond ordeloos vertakt. Kroon 
dicht, donkergroen, onregelmatig, meestal hoog aangezet. Schors 
van buiten karakteristiek koperkleurig, bij uitzondering (o a. Kds. 
5791 (o van den Wilis in Madioen) van buiten grauw; meestal 
sterk en dun afschilferend in papierdunne blaadjes; zonder blad- 
groen; zonder lentieellen. Bladeren van boven donkergroen of 
gewoon groen-glimmend, van onderen iets glimmend, bleekgroen, 
met iets aromatischen reuk, met aromatisch-bitteren smaak. Jonge 
bladeren eerst geheel fraai purper en geheel nagenoeg dof; weldra 
geheel lichtgroen. Bloemen? vuil wit Vruchten wit. 
Aanm. Beschrijving naar bloeiende en steriele twijgen, één enkel met een vruchtje, 
(5479 j3), van Herb. Kds. Een door Juxghühn op den Wajang verzameld steriel exem- 
plaar door Miquel met eenigen twijfel bij E. aromatica geplaatst behoort tot deze soort. 
Eenige steriele exemplaren van Herb. Kds, op den Oengaran verzameld, schijnen tot 
deze soort, niet tot E. attenuata Miq te behooren. Deze soort behoort evenals de vorige 
tot de polymorphe vormengroep die als E. spicata Lam beschreven is; ook E.tenuiramis 
Miq! van Siboga waar eenige exemplaren van Tjigenteng door den bladvorm zeer nabij 
komen en E. rostrata Miq. van de zelfde vindplaats, die bijna geheel met de onze in 
bladvorm overeenkomt, behooren tot deze groep. Van J. bracteata Miq. van banka 
verschilt de onze hoofdzakelijk door den boomhabitus, den bladvorm (die echter overgangen 
vertoont) en den kelk. De hierboven door ons als E. spicata beschreven vorm komt 
intusschen misschien nader tot E. cuprea dan tot E. bracteata. 
Geogr. verspreiding: Buiten Java: niet bekend. Op Java: Door 
mij alleen in Midden en Oost- Java en niet oostelijker gevonden dan in 
de res. Madioen o. a. op de volgende plaatsen — In Banten op den G. 
Karang op 1100 M. boven Tjimanoek. In de Preanger op den Patoeha 
en Kendëng bij Tjigënteng op 1400—1700 M., bij Tjibödas op 1500 M. 
