Eügenia. 
127 
Myrtaceae 
ren dof-vuil roodbruin zeer dicht-fijn-ge streept-generfd, zonder 
afwisselend sterker uitspringende nerven, doorschijuend-gestippeld, 
meestal 70 — 75 Mm. lang bij 35 — 25 ook wel 100 bij 35 of ± 50 
Mm. lang bladsteel dun. Bloempluimen terminaal en axillair; 
tuilvormig nabij den voet vertakt korter dan de bladeren (40 — 50 
Mm. lang), met zeer dunne hoofd- en zijtakken. Bloemen klein 
(geheel open + 8 Mm.) in gesteelde triaden aan de toppen der 
zijtakken met 2 eilancetvormige schutblaadjes onder elke bloem en 
aan den voet der steeltjes. Kelk turbinaat in een vrij lang steeltje 
uitloopend + 4 Mm. lang met 4 fijne tandjes. Bloembladen niet 
als een mutsje afvallend. Vrucht + bolvormig zijdelings saam- 
gedrukt met nogal hoog kroontje 7 — 8 Mm. breed, 5 — 6 hoog, 
kroontje 7 mM. Vruchtvleesch zeer duü, ongeveer even dik als 
de steenwand. Zaadlobben glad. 
Nogal hooge boom, meestal 15 — 20 M. kruinhoogte, bij uitzon- 
dering (o. a. bij Takoka) 31 Meter kruinhoogte bij 85 cM. stamdia- 
meter. Bij Kds. 5622 (3: Stam zuilvormig, bijna rolrond, zonder 
knoesten, met enkele gleuven, met wortellijsten. Kroon nogal 
lang aangezet, onregelmatig, niet zeer dicht. Takken gewoon. 
Schors: zeer taai 10 Mm.; buiten grauw, niet ruw, met overlangsche 
barsten, in doorsnede grauw bruin, binnen grauwwit, zonder blad- 
groen, nagenoeg reukeloos, met wrang bitteren smaak. Bladeren 
(volwassen) boven donkergroen, onder lichtgroen, boven en onder 
glimmend. Jonge bladeren bruinachtig groen, met zwakken reuk, 
met harsachtigen wrangen smaak. — Kroon bij Kds. 13565 (3 
eigenaardig vlokkig. Vruchten buiten zeer bleekgroen of vuil- 
purper. 
Aanm. Beschrijving naar Herb. Kds. vooral bloeiende en vruchtdragende van Kedong- 
djati. 
Bij eenige exemplaren uit Oost-Java en Noesakambangan heeft de bloem een geheel 
afwijkend voorkomen, met zeer gezwollen kelk, vermoedelijk veroorzaakt door den steek 
van een insect. 
De soort schijnt overigens zeer te varieeren en is door Miquel onder 4 verschillende 
namen beschreven. Behalve de zeer afwijkende bantamsche vorm, waarvan wegens het 
gemis van vruchten de determinatie nog niet geheel zeker is, wijkt ook een exemplaar 
uit Soebah nogal af door de korte bloeiwijzen in alle bladoksels de kleinere bloemen met 
sterk uitspringende schijf. 
Deze is wellicht de Syz. polyanthum Miq. welke ons alleen door een fraaie photo- 
