Eugenia. 
— 129 — 
Myrtaceae. 
ceolatis. Calyx turbinatus in stipitem conspicuam attenuatus , 4 mM. longus , 
margine 4-denticulato , petala imbricata (haud calyptratim decidua , 2 mM. 
longaj stamina 5 mM. longa\ connectivum haud glanduloso-exsertum, partis 
limboideae mar go haud dilataties: stylus staminibus brevior (4 mM.) subu- 
latus. Drupa subglobosa lateraliter compressa apice calycis margine elevato 
4‘dentato coronata, endocarpio cum testa pro genera duriusculo ) 7 — 8 
mM. diam. Semen transverse oblongum cotyledonibus juxtapositis laevibus 
subaequalibits facie contingente subplana radicula inclusa. 
var. b ant amensi s. Folia ovafo-lanceolata longiuscule obtuse attenuata - 
acuminata , minus aequaliter venosa. Paniculae laxissimae calyce longissime 
stipitato. Fructus ignotus. 
47. Eugenia tenuicuspis K. et Y. ( Jambosa Miq 1. c. 431, haud 
Suppl. 310); — Calyptranthus rostrata Bl. Bijdr. 1094 fteste Miq.;) -- 
Eugenia cymosa Duthie. T. B. I. n 482 ex parte. — Jambosa 
melanocarpa Herb. L. B. ! (haud Miquel). 
Twijgen bijna rond, glad. Bladeren kort-gesteeld, breed- 
elliptisch tot lancetvormig , met een lange lijnvormige aan den top 
afgeronde punt , en spitsen in den bladsteel afloopenden voet; fijn-dicht- 
gestreept-geaderd, niet groot, 75 — 90 mM. lang. Bloem pluimen 
axillair of aan de toppen min of meer schermvormig bijeen, meest 
klein 20 — 35 mM. korter dan de bladeren , gesteeld met weinige 
dunne zijtakken, die aan den top 3 bloemen dragen. Bloemknoppen 
gesteeld- bolvormig. Bloemen + 8 — 10 mM. lang, kelk met den 
dunnen steel 5 — 6 mM. lang, 4 kelktanden, 3- hoekig, blij vend; meel- 
dradenschijf smal maar duidelijk. Yrucht ellipsoïde door de op- 
staande naar binnen gebogen kelkslippen gekroond 10 — 14 mM. lang. 
Zaad langwerpig, eenigszins tweelobbig, zaadlobben glad. 
ïïooge boom, tot 14 M. kruinhoogte bij 50 cM. stamdiameter. — 
Bij Kds. 14630 (3 van Pantjoer in Besoeki: Stam nogal recht, 
rolrond, met knoesten, zonder wortellijsten. Kroon laag aangezet, 
onregelmatig, nogal dicht. Takken gewoon. Schors bros, buiten 
grauw, nogal glad, met fijne overlangsche barsten, zonder lenticellen, 
in doorsnede zeer bleekbruin ; zonder reuk, met sterk samentrekkend 
bitteren smaak. Bladeren dun-leerachtig, boven donkergroen, 
onder nogal donkergroen, geheel glimmend, met zeer bitteren smaak. 
Bloemen wit. Kelk buiten vuil geelachtig wit. Bloembladen 
Meded. PI. XL. 9 
