Myrtaceae. 
— 134 — 
Eugenia. 
violetten tint, binnen door discus fraai geel. Bloembladen vuil wit 
en? roza, spoedig na opengaan van den bloemknop afvallende. 
Helmdraden wit. Helmknoppen geelwit. Stijl wit. 
Janrn. Beschrijving naar eenige exemplaren van Ilerb. Kds. en een gekweekten 
boom uit kampong nabij Bogor. Volledig alleen twee van Midden Java. De Javaansche 
soort, nagenoeg volkomen gelijk aan de exemplaren door Teysmann in Celebes verzameld, 
beantwoordt geheel aan de beschrijving en afbeelding bij Rumphius, de retuse bladereu 
van de afbeelding bij Rumph. (volgens Duthie een vergissing) komen ook zeer algemeen 
voor bij de exemplaren van Herb. Kds Roxburgh heeft tot onze bevreemding 
deze soort ( E . Jambolana (Rumph) Lam.) (met aanhaling van het syn. Rumph.) als E. 
rotundifolia beschreven en de door Rheede afgebeelde soort, welke naar het schijnt 
niet op Java voorkomt en die door Lamarck E. caryophyllifolia genoemd is als 
E. Jambolana Lam. Deze soort wordt vermoedelijk als E. Jambolana in den Plan- 
tentuin gekweekt en schijnt ons een zeer van de echte verschillende soort, niet alleen 
door vorm en consistentie van het blad, maar ook door het voorkomen van talrijke 
oliecellen (dense pellucido-punctati) die bij E. Jambolana van alle vindplaatsen 
volkomen of nagenoeg ontbreken en dus zeker hier wel tot soortsonderscheiding kunnen 
dienen. Roxburgh geeft voorts den naam E. caryophyllifolia Lam ten onrechte (althans 
gerekend naar Lamarck’s beschrijving: N. B. langwerpige vruchten) aan een derde 
naar het schijnt algemeen ook op Java verspreide soort met ronde vruchten waarschijn- 
lijk onze E. Jamboloides. Ten onrechte zijn naar onze meening deze soorten door 
Duthie en anderen bijeengevoegd ; wel hebben alle zeer gelijksoortige bloemen, maar 
de verschillen in bladeren en vrucht zijn constant en niet onbelangrijk. De door Trimen 
beschreven op Ceylon voorkomende soort CP 1584 hebben wij niet gezien, vermoedelijk 
is dit echter niet onze srort daar Trimen opgeeft dat de vaste bladeren fijn gewreven 
aangenaam aromatisch rieken. De onze zijn nagenoeg reukeloos, hetgeen in overeen- 
stemming is met het gemis van oliecellen. Die van bovengenoemde boom uit Hort. Bog., 
naar onze meening E. caryophyllifolia Lam. non Roxb., hebben daarentegen een aroma- 
tischen geur. Exemplaren ons uit Leiden toegezonden van Miquel’s Sysygium fraternnm 
S. pseudo -Jambolana en S. Jambolana vertoonen naar onze meening geen soorts- en zelfs 
geen varieteitsverschillen. De door Miquel opgegeven verschillen berusten schijnt het voor een 
groot deel op verschillen in ouderdom. Bij alle hebben de zeer jonge knoppen zeer 
stompe maar zichtbaar imbricate kelktandcn. 
Geogr. verspreiding: Buiten Java: Tropiscli-Azië en Australië 
(Index Kewensis). Op Java: Wildgroeiend tot lieden alleen in Midden- 
en Oost-Java gevonden beneden 500 M. zeelioogte, vooral in de Djati- 
bosschen van Midden-Java. Do in West-Java gevonden exemplaren 
waren alle öf met zekerheid öf met groote waarschijnlijkheid vroeger 
aangeplant geworden. — Voorkomen: Niet gezelliggroeiend, maar 
o. a. bij Këdoengdjati nogal algemeen. — S tan dplaats; Vooral op pe- 
riodiek drogen grond in ijle loofverliezende oerwouden, vooral in de 
Djatibosschen van Semarang; niet boven 500 M. wildgroeiend gezien. 
— Bloeitijd: vooral einde oostmoesson, echter bij Këdoengdjati ook 
in September rijpe vruchten verzameld. Zeer rijk vruchtdragend en 
buitengewoon rijk bloeiend. — Gebruik. Hout zelden gebezigd omre- 
den de vruchten als ooft gezocht zijn. Schors , enz. De zaden hebben 
