Eugenia. 
137 
Myrtaceae. 
10 —15 niM. Knoppen bol-knodsvormig, Jcelkrand nagenoeg gaaf 
(reeds in knop); mutsje uit 4 (zelden 3 of 5 bloembladen gevormd) 
stijl in lengte varieerend. Steenvrucht bol vormig, gekroond, 
10 — 20 mM. in diarn. besachtig met dun vruchtvleesch en een zeer 
dunnen steenwand, waarmede de zaadhuid versmolten is. Zaadlob- 
ben naast elkaar glad , nagenoeg gelijk. 
Nogal lage, dikke boom. Kruinhoogte tot 15 M. bij 65 cM. 
stammiddellijn. Stam meestal krom en laag bij den grond met 
kromme, dikke ordeloos verdeelde takken, zonder wortellijsten. 
Kroon niet zelden rondachtig, dicht en laag-aangezet. Schors: 
5 mM. dik, buiten grauw ; zacht aromatisch riekend, met wrang- 
bitteren smaak. Bladeren boven donkergroen en iets glimmend, 
onder dof zeer bleekgroen, nagenoeg reukeloos. Bloemen wit, 
bijzonder talrijk, aangenaam riekend. Kelk vuil geelwit en door 
honigkliertjes fraai geel. Bloembladen wit, spoedig afvallend. Ilelm- 
draden wit; helmknoppen vuil wit. Stijl wit. Bloemsteeltje licht 
groen. 
Aanm. Beschrijving naar zeer talrijke exemplaren van Herb. Kds. De meest typische 
vormen zijn uit Midden- Java. De meeste uit Oost-Java wijken daarvan af door kleinere, 
andere daarentegen weer door veel grootere bloemen. Overigens varieert deze soort 
behalve in de grootte der bloemen, ook in de lengte van den stijl, de uitgebreidheid der 
bloeiwijzen en in de afmetingen der bladeren. 
Opmerking verdient één exemplaar van Sanggrawa (Kds. 5992 |3) dat door de stevige 
met schors bekleede hoofdas en dikke rechtuitstaande zijtakken der bloeiwijze, ook door 
de breed-elliptische kort-acuminate bladeren een afwijkend uiterlijk vei toont. 
Van de 3 volgende soorten, waarmee deze soort zeer nauw verwant is onderscheidt zij 
zich vooral doordat de zijtakken der bloeiwijzen in meest 9-bloemige kluwens eindigen. 
Geogr. verspeiding: Buiten Java: onzeker door onzekere syno- 
nymie. Op Java: Yan West-Bantën tot in Banjoewangi beneden 1000 
M. zeehoogte. Op de volgende plaatsen door mij verzameld. In Z. W. 
Banten bij Tjëmara op 100 M. In de Preanger bij Sanggrawa op 400 
M. in Djampang-Koelon en bij Palaboehanratoe op 50 M. In Noord-Pe- 
kalongan bij Soebah op 100 M. In Zuid Banjoemas op Noesa Kambangan 
op 25 M. In Tëgal bij Margasari op 50 M. In Sëmarang bij Këdoeng- 
djati en Karangasëm op 150 M. In Kcdiri bij Gadoengan en Pare op 
200 M. In Besoeki op 1000 M. bij Pantjoer, op 10 M. op het eiland 
Noesabarong, op 40 M. bij R&gMjampi (Banjoewangi) en bij Tjoramanis 
en Simpölan op 800 M. — Deze soort schijnt dus in Oost- Java tot op 
1000 M. en in West- Java slechts tot 400 M. boven het zeeoppervlak 
voor te komen. — Voorkomen: Verstrooid groeiend, maar in Midden- 
Java nogal algemeen — Standplaats: In djatibosschen van Midden- 
Meded. PI. XL. 9a 
