Eugenia» 
141 
Myrtaceae. 
Obs. Species precedenli nimis affinis , nervis per intervallis prominenli- 
bus et calijptra semper tripetala imprimis insignis , variat longitudine et 
latitudine foliorum (apud Miquel nimis parva 60 — 80 mM.) Specimina 
grandifolia etiam paniculis maximis in apice ramulorum defoliatorum 
confertis distingu untur. 
52. Kugcniu javciisis K. et V ; — zeer verwant aan E. 
laxiflora; — comp. S. Javanicum Miq. 1. c. 461; Sum. 312; E. py- 
rifolium Miq. 
Twijgen rondachtig, bruin grijs, bloemdragende soms roodbruin. 
Bladeren meest ei-lancetvormig, stevig-dun-leerachtig, ondoor- 
schijnend-gestippeld ; aderen als bij E. Jamboloides , 80 — 140 mM. 
lang, bladsteel 12—15 mM. lang (met den afloopenden blad voet). 
Pluimen meest axillair vaak in bundels, 60 — 80 mM. lang, ijl- 
vertakt met min of meer opstaande zijtakken waarvan de onderste 
langer dan de overige, met 3 gesteelde bloemdrietallen aan den top. 
Bloemen als bij E. Jamboloides maar nogal groot ; kelk 6 — 7 mM. 
lang, met 4 duidelijke tandjes vóór het begin van den bloei; 
stijl 12 mM. lang. Bloembladen meest 4. Vrucht onbekend. 
Nogal hooge boom.— Bij Kds 5793 (3 werd het volgende geno- 
teerd: Kruinhoogte 22 M. bij 47 cM. stammiddellijn (gemeten). 
Stam recht, hoog boven den grond ordeloos vertakt; met kleine 
wortellijsten. Kroon zeer dicht, donkergroen, smal eivormig, nogal 
hoog-aangezet. Schors buiten grauw, in papierdunne stukjes af- 
schilferende; 3 millimeter dik, bros, in doorsnede en binnen vuil 
wit en spoedig violet verkleurende, zonder lenticellen, met zeer 
weinig bladgroen, met zeer samentrekkend-bitteren smaak. Spint 
wit, fijndradig, iets glinsterend, reukeloos. Bladeren boven zeer 
donkergroen, onder nogal donkergroen, boven sterk glimmend, onder 
dof, reukeloos. Jonge bladeren zeer fraai bleekroza, nogal groot, 
boven glimmend, onder dof, zonder reuk, zonder smaak. Bloe- 
men vuil wit, weinig in het oogvallend. 
Aanm. Beschrijving van stam t/m schors naar Kds. 5793 en der bladeren en bloe- 
men naar een paar specimina van dezelfde groeiplaats als het voornoemdo specimen. 
Verschilt vooral van E. laxiflora behalve door het aantal bloembladen, door de bijna 
gelijke zijnerven. Wellicht niet van de vorige te scheiden, echter ook met E Jamboloides. 
zeer verwant en daarvan door de bladeren niet te onderscheiden. Bij S.pyrifolittm Miq., 
