Eugenia. 
— 159 — 
Myrtaceae. 
2. Folia oblonga basi hand valde attenuata , acuta , venis lateralibas 
patentissimis. Corymbi pauci-ramosa. Flores 3 — 4 mM. longi et lati. 
Obs. Syzy gium decurr ens Miq. est. specimen hujus speciei foliis 
elliptico lanceolatis, Jambos a sa lig na est forma depauperata foliis 
parvis subaveniis , inflorescentia interdum (in nostro specimine ex ungne 
eodemmodo quam in authenthico) in gallum rnuscosum deformata. 
61. Eiigciiht melanosticta Jambosa melanosticta Miq! F. I. B. 
i 1 p. 432. Zeer verwant aan E. acuminatissima. 
Twijgen scherp vierkant, de uiterste gerand Bladeren ge- 
woonlijk elliptisch , klein, 40-hoogstens 80 mM. lang, kort- g est eeld, 
met lange spitste punt en meestal stompen of ronden voet, met 
omgekrulden rand, har d-leer achtig, met zeer dunne niet dicht op- 
eengedrongen zijaderen van onderen zwart- gestippeld. Eindelingsche , 
schermvormige tuilen met dikke 4-kante eenigszins gevleugelde 
hoofd- en zijtakken, op de knoopen geleed. Bloemen ongeveer 
als bij E. acuminatissima. V r u c h t bolvormig, afgeplat, kort-ge- 
steeld met kleinen niet omranden navel, 15 — 25 mM. diam ; overi- 
gens evenals het zaad aan die E. acuminatissima gelijk. 
Nogal lage boom. Kruinhoogte tot? 20 M. bij 45 cM. stam- 
diameter. — Bij Kds. 5700 (3 van den Graloenggoeng (33 jarige 
boom) Kruinhoogte 11 Meter bij 23 cM. Stam recht, nogal laag 
bij den grond vorksgewijze vertakt en herhaaldelijk zeer rijk ver- 
twijgd. Uiterste twijgen rechtop of schuinopwaarts gericht dicht 
bjjeenstaande en een dichte eenigszins schermvormige kroon vor- 
mende, welks oppervlak in den bloeitijd met de bloeiwijzcn getooid 
is. Schors buiten donkergrauw. Bladeren boven prachtig don- 
kergroen en glimmend, onder gewoon groen (en soms bruin ge- 
stippeld) en dof. Jonge bladeren geheel fraai donkerbruinrood, 
boven glimmend, onder dof. Bloemen? vuil wit. Vruchten 
van buiten fraai violet. 
Aanm. Beschrijving naar eenige exemplaren van Herb. Kds. alle van één standplaats 
(Pangentjongan), zeer verwant aan, misschien slechts een vorm van E. acuminatissima 
waarvan zij echter door vrij scherpe kenmerken is te onderscheiden. In Miquels be- 
schrijving wordt de vrucht ten onrechte tolvormig genoemd, ook zijn volgens hem de 
twijgen niet zoo scherp vierkant. liet door Mtquel onderzochte exemplaar is trouwens 
van een andere vindplaats dan de onze (Pengalengan plateau). 
