Apitanomyrtus. 
— 167 — 
Myrtaceaë. 
boven glimmend; onder dof. Bloemen vuil wit; reukeloos. Kelk 
eerst bleekgroen; later (blijvend) vuil wit met een rood randje, waar 
de kelktanden afgevallen zijn. Bloembladen sneeuwwit; onmiddellijk 
na het opengaan van de bloem afvallend; vliezig. Helmdraden wit; 
helmknoppen geelbruin. Stijl vuil groenwit. Bloemknop fijngewreven 
zwak aromatisch (niet naar kamfer riekend) Vrucht fraai rozarood 
aan een dun, lang, groen steeltje stijf opstaande of hangende. Vrucht- 
vleesch sappig; reukeloos. Zaadhuid bruin. 
var. tetraquetra. Bladeren breeder soms elliptisch, meest alle 
in een zeer smalle nogal lange punt plotseling saamgetrokken. 
Bloemen dikwijls aan den top van kleine zijtakjes. 
Aanm. Beschrijving naar Herb Kds. uit Takoka De soort komt in veel op- 
zichten met Miquel A. rostata overeen die op Java en Sumatra verzameld moet zijn 
(door Junghuhn?). Miquel geeft echter op: „4 meeldraden, weinige eitjes, zéér lang 
toegespitste bladeren, ronde twijgen; al welke kenmerken met onze soort in strijd zijn 
Bij vergelijking van het auth. in Sumatra door Junghuhn verzameld exemplaar van A. 
ros tra ta uit het Herb. Traject bleek dit dan ook niet onbelangrijk van onze Javaansche te 
verschillen. Later bij vergelijking van het ons uit Leiden toegezondenei^ema-materiaal, 
vonden wij echter onze soort of een variëteit ervan terug en wel als E. tetraquetra Miq., 
een soort, die door Miquel vermoedelijk naar zeer onvolledig materiaal was onderzocht 
en niet zonder reden door hem naast Jambosa saligna (= Eugenia acuminatissima Kurz ) 
geplaatst was. Ook door Blume schijnt de soort reeds (in het Herb. Reinwardt.) ont- 
dekt te zijn en in zijn Cat. Hort. bog. als Eugenia minima Bl. bepaald. Onze exem- 
plaren van de variëteit tetraquetra schijnen alle van jonge exemplaren afkomstig, hetgeen 
misschien eenigermate oorzaak i3 van het nogal in het oog loopende verschil in bladvorm. 
Een exemplaar dezer soort werd ook door Teltsmann in Loeboe-alang W. K. Sumatra 
verzameld, vruchtdragend, (v. s. Teysm. 829 Herb. Bogor., ongedetermineerd). Het behoort 
waarschijnlijk tot de de var. tetraquetra. 
Geogr. verspreiding: Buiten Java Sumatra, (Teysmann in 
Herbar. Mus. Bogor.) Op Java tot heden uitsluitend in het wes- 
telijkste gedeelte van Midden-Java (tot bij Pringamba in de res. Banjoemas; 
en in West-Java en alleen in de bergstreken wildgroeiend gevonden) 
namelijk in de residentie Preanger bij Takoka (afd. Tjandjoer) en bij 
Tjigënteng (afd. Bandoeng) op 1000-1400 M. zeehoogte en in de residentie 
Banton op den berg Poelasari op 1000 M. zeehoogte en bij Pringambd 
in de res. Banjoemas op 1000 M., hier overal zeer zeldzaam en alleen 
verstrooid tusschen andere boomsoorten en bij Takoka in Rasamala bosch. 
Standplaats: op constant vochtigen vruchtbaren grond in altijdgroen, 
schaduwrijk, heterogeen hoogstammig oerwoud. — Bloei en vruchttijd: 
tegelijk talrijke bloemen en slechts zeer enkele rijpe in Maart en April. 
Aan de inlanders geen gebruik bekend. — Inlandsche namen alle 
onzeker door de zeldzaamheid en het geringe nut van deze soort. Bij 
Takoka door sommige inlanders Ki-Jiandeideum , s genoemd. Bij Tji- 
gënteng PringambS, en in Bantën aan de inlanders geheel onbekendL-r 
