Myrtaceae. 
181 
Melaleuca. 
(groenachtig, wit, purper of violet) der meeldraden zoodat het bij 
oppervlakkig onderzoek bijna niet te gelooVen is, dat al deze vor- 
men tot ééne soort behooren. 
Aanm. Beschrijving overgenomen raar Duthie. In Hort. Bog. o. a. vruchtdragend 
in Nov. 1898. 
Geogr. verspreiding: Buiten Java: Op Java: Nog niet wild- 
groeiend op het vaste land van Java aangetroffen, maar wel in bet wild 
op de Karimon-djawa-eilanden, welke ten noorden van de residentie Ja- 
para liggen en welke botanisch tot Java behooren. In mijn verslag eener 
botanische reis naar de Karimon- djawa-eilanden in Natuurk. Tijdschr. 
van 1887 is die soort als Melaleuca spec. genoemd — Gebruik. De wel- 
bekende Kajoe-poetih of Cajuputi-olie is afkomstig van deze soort, welke, 
zooals boven opgemerkt werd identiek is met de soort, Melaleuca Caju- 
puti Roxb., welke tot dusver in de literatuur meestal als moederplant 
gold voor de Kajoepoetih-olie. Aan Bischop Grevelink wordt het volgende 
over M. leucodendron ontleend. Cultuur. Op Java komt deze nuttige 
boomsoort tot dusver slechts sporadisch gecultiveerd voor en dan nog 
alleen [in tuinen van europeanen. Uitbreiding der cultuur dezer nuttige 
boomsoort, vooral op voor andere soorten te dorre gronden is aantebe- 
velen met het oog op de olie — Inlandsche namen: Kajoe-poetih , 
ml. in geheel Java. — Met dezen naam worden daar echter soms ook 
Eucalyptus-soovten aldus genoemd.— Habitus: Eigenaardig door den 
sterk, in lange reepen, afschilferenden schors, van den meestal eenigs- 
zins gedraaiden stam en den karakteristieken kajoe-poeti-olie-reuk, van 
de fijngewreven bladeren. 
Over Melaleuca Leucodendron L. (en de synonieme M. Cajeputi Roxb.) 
deelt Bischop Grevelink in zijne Nuttige planten nog het volgende mede. 
„Op alle Moluksche eilanden — van de Oostkust van Celebes tot op 
Ceram en Amboina verspreid, maar het meest op de zuidoostelijk gele- 
gen eilanden, waarschijnlijk tot op Nieuw Guinea. Op Boeroe en Ceram 
bedekt deze boom geheele bergen, vooral in de droge gewesten, soms 
tegelijk met Casuarina. Nabij de kust komt hij niet voor. — De boom 
is wijd verspreid, en veelvuldig in den Indischen Archipel en het Ma- 
leische schiereiland; ook wordt hij gevonden in Noordelijk Australië 
Queensland en Nieuw Zuid- Wallis”. 
„De schors (baroe) der stammen dient in de Molukken tot het kal- 
fateren van schepen ; het hout kan als timmerhout gebruikt worden. — 
De vruchtjes, die op Amboina geuriger zijn dan op Java, worden door de 
Amboineezen niet gebruikt, en behoort op Java onder de specerijen”. 
„De uit de bladeren, takken en vruchten gedestilleerde vluchtige olie : 
oleum Cajeput seu Cajeputi , wordt vooral op Banda en Boeroe bereid”. 
„Rümphius, die bijkans vijftig jaren in de Hollandsche Oost-Indische 
bezittingen doorbracht en in 1702 op Amboina overleed, is de eerste 
geweest, die bericht heeft gegeven van deze olie en van den boom, 
waarvan zij verkregen wordt. Uit zijne mededeeling blijkt, dat de aro- 
matische eigenschappen van den boom wel bekend waren aan de Ma- 
leiers en Javanen die de gewoonte hadden de bladeren in olie te laten 
aftrekken, om deze welriekend te maken en er zich het haar mede in 
te smeren. Ook gebruikten zij kussens, met de bladeren gevuld, en 
