PLANT ARVM METHODI. 6 3 
§• i<4- 
iohannes raivs*, qui eodem tempore 
vixit, methodum plantarum magis emendauit et ge- 
ne a naturalibus fimillima formauit, genera nimirum 
fumma ex diuifone in herbas et arbores, nec non 
in monocotyledones et dicotyledones inttituit, reli- 
qua ex proprietate quadam uniuerfali, fenfibus maxi- 
me obuia, coordinauit, inde facium efl, ut in qui- 
busdam generibus fubordinatis, in quibus nimirum 
partium floris et fructus accurata conuenientia efl, 
egregia praefxaret, in aliis tamen haud paucas ano- 
malias relinqueret Inuenit autem praeflantifflmos 
fe&atores , qui in perficienda methodo occupati fue- 
runt 
* Inter varia fcripta ab eo edita videatur potifEmum 
Methodus plantarum emendata et aufla Londinh 
1703. 8- et Hiftoria plantarum fpecies ha&enus edi- 
tas aliasque nouas comple&ens. Londini, 1686* 
1704. fol. Tom.Ifl. 
§• l<s s- 
Ex his fuit CHRISTOPHORVS KNAVTHIVS^ 
qui praeter frutxus differentias corollae proprieta- 
tes affumfit, et iohannes iacobvs dille*' 
nivs **, qui multa noua genera propofuit, fpecies 
plurimas addidit et accuratius delcripfit, praecipue 
tamen in mufcis *** aliisque imperfe£tioribus plan- 
tis charafleres accuratius digeffit et perfecit. 
* Enumeratio plantarum circa Halam Saxonum etc. 
fponte prouenientium. Lipfiae, 1687. 8- 
Catalogus plantarum fponte circa Gifiam nafcenti* 
um. Francof. ad Moen. 1719. 8- c. fig. in primis in 
appendice. 
*** Hiftoria Mufcorum. Oxonii. 1741. 4. mai.c.f. 
§. 1 66, 
