ET NOMINA GENERICA. gy 
flabiiitis 106 . nomina veterum fubftituere incon- 
gruum duco v. c. falicaria maneat, lythrum rciicia- 
tur, chriftophoriana maneat, aftaea reiiciatur, vera 
enim nominis determinatio euinci haud poteft. 
$• 214. 
Nomina veterum , quae a diuerfis methodicis 
diuerfis generibus impofita fuerunt, cum fimul (la- 
re nequeant, in uno genere retineantur, in altero 
autem eiiciantur: fic. v. c. leucoium verum maneat 
illa planta, quae a quibusdam narcifto leucoium di- 
£fa fuit, altero ad cheiri amandato. Quod (i vero 
nomina inueniantur, quae pluribus generibus diuer- 
fis fimul impofita funt, v. c. confolida, myofotis> 
ne difeentes confundant, omnino eliminentur. 
§■ 
Si ex accuratiore examine cognofcimus, duo ge- 
nera in unum cogenda efie, tunc certe confunderet, 
fi unum aut alterum nomen retineretur, hinc, fi 
fieri poteft, tertium eligatur, fic v. c. millefolium et 
ptarmica in unum genus coalefcunt, ergo antiquum 
achilleae nomen in fcenam reducatur ; coniunflo 
quinquefolii et pentaphylloidis generi optime no- 
men potentillae datur ; antirrhini et linariae genera 
coniun&a non antirrhini, fed aliud nomen require- 
rent. Forte tamen huic regulae nimia nominum 
mutatio, in noua femper fpecierum fub diuerfis ge- 
neribus fubordinatione , contradicit, et forte non 
inepte potioris generis nomen interdum primarium 
manere pofiet. Sic iauendulae ftoechas, fic coronil- 
lae fecuridaca iungitur. 
