ET NOMINA GENERICA. 87 
et latina nomina, fi certas plantas defignant, fcd 
arabica quoque et alia aflumimus. v. c. marrubium, 
harmala, henna, adhatoda. Si vocabula non fle&i 
pofiunt, indeclinabilia maneant v. c. bonduc, kali, 
cheiri, lilac; fi vero minus apta et pronunciatu dif- 
ficillima funt, tunc reiiciantur, ut mailanfchi, ia* 
parandiba et varia nomina ex horto malabarico, 
§. 220. 
Si tandem, nec ex aufloritate veterum nomen 
imponitur, nec character eflentialis, nec accidentalis 
denominationis fundamentum efie, nec vocabulum 
barbarum commode recipi poteft, tunc nomen fum- 
mi botanici vel promotoris ftudii eligatur. Hoc ve- 
teres praeftiterunt, quos plvmierxvs, tovrne- 
fortivs et alii fequuti funt, quorum vefiigia tan- 
tum preffit linnaevs: licet hic, ut vera fatea- 
mur, nimium procefferit, et non nullis locum in- 
ter botanicos conceflerit, quem ex merito nondum 
occuparunt. 
§. 221. 
Quod fi vero nomen botanici, vel nimis difficile 
pronunciatu fit, vel genio linguae graecae aut lati- 
nae , ex quibus ut plurimum nomina petuntur, non 
refpondeat, vel nimis longum inueniatur, tunc 
omnino reiiciatur. Sic iufticia hovstoni, kigge- 
laria linnaei et alia plura femper mihi incongrua 
vifa fuerunt. Nec conuenire videtur, fi nomen lon- 
gum abbreuietur, vel cognomen afilimatur, v. c. 
gundeliam, inhonorem gvndelsh gei meri a 
tovrxefortio nominatam, vel pittoniam, a 
plvmierio loco tournefortiae pofitam, minime 
probamus. 
F 4 
§. 222 . 
