$8 P.I. C.III. GENERVM CONSTITVTIO 
§. 2Z2. 
Si planta cum genere quodam cognito inferiore 
magnam affinitatem habet, ad illud amandanda eft: 
fi vero quis dubius haereret, annon nouum genus 
conffituendum fit, tunc nomen generis quodam 
modo mutatum affumatur ; v. c. borraginoides 
eoerhaavii, aliqua ex parte a borragine diftin* 
fla, huic generi addi pofiet: fi vero genere fummo 
differt, tunc nulla affinitas eft, quae nomen paulo 
mutatum admitteret, v. c. telephioides tovrne- 
roRTii nullo modo ad eius telephium referri 
pofiet *. 
* Nec timendum eft, ab illis, qui omnia genera rite 
definiunt, plurima talia ambigua induci, cum, non 
niti in eo cafu aflumi queant, ubi una alteraque fpe» 
cies diuerfa nouum nomen exigere videtur. 
§■ 225. 
Facile igitur apparet, plantas, quae ob chara- 
flerem accidentalem tantum conueniunt, et in eflen- 
tialibus maxime differunt, nomina generis recepti 
quodam modo mutata afifumere non poffe, fic v. c. 
plantaginelia cum plantagine , myrtillus cum myrto 
foliorum figura tantum conueniunt, fimilitudo igi* 
tur nominis confundit difcentes, 
§. 224. 
Nomina generica, quae graeca et latina lingua 
eandem ideam exprimunt, diuerfis generibus non 
addenda , fed potius ut vera fynonyma confideranda 
funt, hinc v. c, auena , quae graecis bromos dicitur, 
femperuiuum, quod graece aixoon appellatur, len- 
tifeus et fchinus idem fignificantia vocabula, diuerfis 
generibus incongrue apponuntur. 
$• 225« 
