ET NOMINA SPECIFICA. 
91 
§. 230. 
Quilibet methodi auftor pro arbitrio fuo par- 
tes plantarum eligit, ex quibus fpecies defcribun- 
tur, et ita limites inter fpecies et genera inferiora 
figit. §. 200. Ex iis igitur, quae in praecedenti tra- 
flatione de generibus inferioribus expofuimus , nunc 
quoque norma fpecierum definiendarum et denomi- 
nandarum petenda eft , licet fatendum fit, ea, quae 
in antecedentibus ambigua reli&a fuerunt, hic quo- 
que accuratius determinari vix pofle. 
§• . 23 1 * 
Vti vero in genericis chara&eribus diftin&io in 
efientiales et accidentales propofita fuit §. 201. fic 
eadem diftin&io paucis mutatis ad chara&eres fpeci- 
ficos referri poteft. Si enim hi ex ipfis plantae par- 
tibus defumuntur, efientiales dicuntur, fi vero in- 
terdum ex conditionibus, extra plantam deprehen- 
dendis, v. c. loco vel anni tempore petuntur, tunc 
accidentales vocantur. 
. $* 2 3 2 - 
Characteres fpecifici efientiales ex foliis, caudice, 
modo florendi etcrefcendi, tandem quoque ex radi- 
ce fumantur. Ex ftudiofa nimirum partium plan- 
tae perluftratione, fuperius Cap. II. expofita, patet, 
definitiones et accuratas partium diftinCiiones egre- 
gias fatis ideas fubminiflrare , ex quibus characteres 
fpecifici inftrui poflunt. Nec contradicit vegetatio- 
nis varietas, quae has partes non nunquam mutat, 
cum a potiori denominationem conficere conueniat. 
§• 2 33 - 
Interdum characteres fpecifici efientiales ex flo- 
re et fructu defumuntur, fi tales funt, qui cum ge- 
nericis 
