10 6 P.I. C.V. METHODVS PLANTARVM 
§. 268. 
Licet monopetali flores copiofi fint, et diftin- 
ffione in monopetalos et polypetalos flores admifla, 
petaloidei flores forte in duo fatis aequalia agmina 
diftribui queant, nos tamen polypetalos non citius, 
quam poft hexapetalos ponimus , cum in his nume- 
rus petalorum non adeo vagus, quam in tetrapetalis 
atque pentapetalis non nullis deprehendatur, et ita 
generibus his fubalternis, a numero petalorum peti- 
tis et aflumtis , plantae melius diflinguantur, quam 
fi infignis copia, in inferioribus ordinanda, relin- 
queretur. 
§. 2 69. 
Ob magnam florum monopetalorum copiam du- 
plicem iterum diftinctionem in fimplices et compo- 
fitos admittimus, et fimplices quidem in regulares 
et irregulares, compofitos autem intubulofos, lin- 
gulatos et mixtos diftinguimus. Antequam vero 
diftinfUonis huius rationes ulterius euoluamus, ac- 
curatiorem floris monopetali definitionem et diftin- 
ftionem praemittamus. 
§• 27 °* 
Flos monopetalus dicitur, cuius corolla ex 
membrana continua, fcilicet petalo unico, formatur. 
Licet igitur tale petalum interdum in tres, quatuor, 
quinque et plures lacinias, easque non nunquam 
profundiores diuidatur, tamen, fi fundus eius vel 
integer vel perforatus cohaeret, idea floris monope- 
tali manet. A numero vero laciniarum florem mo- 
nopetalum diftinguimus, eundemque tripetaloideum 
tetrapetaloideum et fic porro appellamus. Floris 
itaque monopetali idea fatis declarata, quid de di- 
tri- 
