Ficus. 
— 59 — 
Mor ACEAE. 
12 CU uaar een 10-tal exemplaren van Ilerb. Kookders van Java. De booinbcsclirijving 
uitsluitend naar een roiisachtig exemplaar van den G. Wilis 8931 (3* Ue exemplaren 
van Ilerb, Kds. waren gedetermineerd als F. melinocarpa Bl., en onder dezen raam aan 
Kixa toegezonden. King heeft op de etikette alleen den onjuisten naam doorgestreken, 
maar geen anderen naam toegevoegd. Wij meenden dus de soort als nieuw te mogen 
beschouwen en gaven haar in msc. den naam F. mallotoides, wegens de groote overeen- 
komst der bladeren met Mallotus spec. l-apassan j., en plaatsten haar onder Urostigma 
ea wel wegens den blad vorm in de onmiddellijke nabijheid van F. DaJhousiae. Later 
bleek ons, dat de nog weinig bekende F. cordifolia Bl. door Miquel eveneens als Uroslig- 
)iia in de nabijheid van F, Dalhousiae was geplaatst en de beschrijving nader vergelij- 
kende vonden wij, dat de door ons beschreven soort slechts in enkele punten, van de be- 
schrijvingen van Miquel en Blume alsmede van de afb. van King afwijkt, waarvan 
wel het voornaamste is, dat de vijgen als onbehaard en obovaat worden beschreven en 
blijkbaar grooter en langer gesteeld waren dan de onze. In plaats van onbehaard, noemt 
King ze intusschen , nearly glabrous”; zoodat wij mogen veronderstellen, dat de beharing 
bij zeer oude vijgen grootendeels verloren gaat. Bij al onze exemplaren w^aren de vijgen 
nog vrij jong. Wij meenen dus met zekerheid te kunnen zeggen, dat de twijfel achtige 
F. cordifolia Blume thans teruggevonden is, en dat de meening van Miquel, die deze 
soort bij Urostigma nabij F. Dalhousiae plaatste, door den bouw der vijgen volkomen be- 
vestigd is. King wilde daarentegen de soort tot Neomorphe brengen en merkwaardiger 
wijze heeft ook naar den uitwendigen habitus, die aan King onbekend was, deze soort 
in het geheel geen Urostigma-i^\}&, maar gelijkt op geen andere soort meer dan op Feo- 
morphe variegata. Deze gelijkenis bestaat in den hoogen, rechten stam met groote wor- 
tellijsten, maar hiermede houdt zij ook op. In werkelijkheid is deze boom onder de aan 
zonderlinge vormen zoo rijke soorten van Ficus in ’s Lands Plantentuin één der meest 
in ’t oogvallende en van alle andere verschillend. De reusaclitige, zuil vormige, lijnrechte 
stam, waarvan de kroon boven alle andere Ficus-soorten uitsteekt, met kolossale w’ortel- 
lijsten en de zuiver gladde als gepolijste, lichtgroene, aan een papaja herinnerende schors 
trekken onmiddellijk de aandacht tot zich. 
Geogr. verspreiding: Buiten Java : onbeke nd. Op Ja va : Door 
Blume op den G. Parang in West-Java verzameld. Door Kds. : Midden- 
en Oost-Java beneden 900 M. o. a. op de volgende plaatsen verzameld 
of waargenomen: In de res, Pëkalongan bij Soebab op ongeveer 25 M. 
zeehoogte ten N. van Soebah. In de res. Madioen op den Wilis bij 
Kgëbël op 750 M. In de res. Këdiri op ongeveer 200 M. bij Paré aan 
den voet van den G. Kloet. In de res. Bësoeki in de afd. Djëmbër bij 
Simpolan op 700 M. en in de afd. Banjoewangi op ongeveer 10 M. zee- 
hoogte. — Voorkomen: Verstrooid groeiende, zeldzame boomsoort. — 
Standplaats: Vooral in periodiek droog klimaat. Bij voorkeur in 
hoogstammig, heterogeen oerwoud. Nog niet in de djatibosschen ge- 
vonden. En nog niet in secundaire bosschen. — Bloeitijd: Bloemen 
bevattende receptacula gevonden in October. Schijnt niet alle jaren te 
bloeien, althans een groot aantal in Oct.,’'Nov. en Dec. onderzochte vol- 
wassen boomen droegen slechts bladeren en noch bloemen noch vruch- 
ten. — Bladafval: Nog niet bladerloos waargenomen. — ^Gebruik: 
Hout als te weinig duurzaam niet door de inlanders gebezigd, ofschoon 
in reusachtige afmetingen te krijgen. Schors, enz. niet door de inlan- 
ders benut. Nog niet in cultuur gezien buiten ’s Lands Plantentuin, 
alwaar een fraai exemplaar dezer soort (onder een onjuisten tuinnaam) 
