Ficus. 
— 69 
Moraceae. 
ohlonga vel ohovato-ohlonya^ breviter^ abrupte^ obtuse apiculata, bast an- 
(justata^ rotimdata vel truncata^ saepe subcordata^ nunc subinaequalia^ In- 
tegra^ subundulata^ subcoriacea^ nervis circ. 8 — 11 utrinque^ prope margi- 
mm curvatis et confiuentibus^ 85 niM. longa^ petioli 12 — 17 mM. Stipulae 
8 — 13 mM, longae^ membranaceae^ rufo-tomentosae dum juveniles. Eecep- 
tacula axillaria^ sessilia^ geminata^ ovoideo-cylindrica^ umbonata^ 19 mM. 
longa, rubescentia, glabra^ basi bracteis 3 minutis^ rotundatis^ ciliatisinstructa. 
var. chrysocoma (Bl.) King — Ur. chrysothrix Miq., Zoll. syst, Verz. 
90^ 96. Tomenium valde copiosum pallide rufum" (King). 
7. Ficus aiiiiulata) Bl. Bijdr. 448; Miq. in Ann. Mus. Lugd. 
Bat. III, 285; King Spec. Ficus 1. c. 25; t. 22, 23 en 81; Kurz. 
For. Flora Brit. Burm. ii, 443 ; — Vrost. annulatum^ Miq. in Zoll. 
syst. Verz. 90; Fl. Ind. Bat. i, pt. 2, 352 ; supp. i, 440; — F.flaves- 
cens^ Bl. Bijdr. 449 ; — Vrost. flavescens, Miq. in Plantae Jungh. 
48; Fl. Ind. Bat. i, pt. 2, 335 ; supp. i, 436; — Vrost. biv er rucellum^ 
Miq. Fl. Ind. Bat. supp. i, 436 ; — F. valida^ Bl. Bijdr. 449 ; — Vrost. 
validum^ Miq. Fl. Ind. Bat. i, pt. 2, 337; — Vrost. depressum.^M\Qi. 
in Lond. Journ. Bot. vi, 576; Zoll. syst. Verz. (excl. syn. F. de- 
pressa., Bl) ; — Vrost. conocarpun., Miq. Fl. Ind. Bat. i, pt. 2, 350. 
„Groote, stamomklemmende, halfklimmende epiphyt, zelden een 
op zich zelf staande boom ; alle deelen onbehaard of (in var. valida) 
de ondervlakte der bladeren, de steunbladeren en de bloemstelen 
min of meer behaard. Bladeren dun lederachtig, langwerpig of 
oblanceolaat of eivormig elliptisch, met korten, toegespitsten top, 
randen gaaf, eenigszins gegolfd, voet spits of eenigszins afgerond, 
nooit hartvormig, 3-nervig; zijnerven 10 — 15 paren, uitspringend, 
omgebogen, nabij den rand onderling samenkomend, adernet duidelijk 
in het oogvallend; lengte 150 — 300 mM. bladstelen 27 — 40 mM. 
lang; steunblaadjes langwerpig-lijnvormig, slap, spoedig verwelkend, 
40 — 152 mM. lang. Vijgen „gesteeld”, in paren, axillair „eivor- 
mig” of „langwerpig” duidelijk ingedrukt, glad, in rijpen toestand 
25 — 37.5 mM. lang, groenachtig oranje geel met witte stippen, aan 
den voet met drie ei vormige, spitse, vrij-uitstaande schutblaadjes; 
vijgstelen forsch, 12.5 — 18 mM. lang, met een verdikten ring onder 
de schutblaadjes aan den voet van het receptakel; mannelijke bloe> 
