Moraceae. 
— 82 - 
Ficus. 
Geogr. verspreiding: Buiten Java: „Nieuw-Guinea” (Forbes, 
volgens Kixg). Op Java: Geheel Java, van Banten tot in Banjoewangi 
beneden 1500 M. Tot heden op de volgende plaatsen verzameld : Inde 
res. Banten op den G. Poelasari boven Tjiraanoek op 1000 M. zeehoogte 
bij bivak Kihoedjan. In de res, Preanger bij Palaboehanratoe op 200 M. 
zeehoogte, bij Takoka op 1200 M. (in de Djampangs) en bij Pangëntjongan 
boven Garoet op 1300 M. op den Galoenggoeng. In de res. Banjoemas 
bij PringRmb^ op 800 M. zeehoogte en op Noesakambangan op 20 M. 
zeehoogte. In de res. Madioen op den G. Wilis op 1350 M. boven Ngë- 
bël bij bivak Sigogor. In de res. Këdiri bij Gadoengan op 200 M. In 
Zuid-Pasoeroehan bij Kaliparé op 200 M. In de res. Bësoeki op ongeveer 
300 M. in de afd. Banjoewangi en op het Rahoen-Idjen-gebergte bij 
Pantjoer op 1000 M. en bij Simpolan-Tjoramanis op 800 M. zeehoogte 
en op het eiland Noesabaroeng op 200 M. Nog één exemplaar waarge- 
nomen nabij Buitenzorg. — Voorkomen: In enkele individuen tusschen 
een paar honderd andere boomsoorten verstrooid groeiend. — Stand- 
plaats: Bij voorkeur in constant vochtig klimaat. Boven Ngëbël op 
den Wilis na lang zoeken slechts 2 boomen gevonden, daarentegen in de 
zeer vochtige Preanger- bergwouden een vrij groot aantal exemplaren aan- 
getroffen. Bjjna uitsluitend gevonden in altijdgroen, heterogeen oerwoud, 
echter schijnt één enkel steriel exemplaar uit Këdongdjati (609 g) wel 
zeker tot deze soort te behooren. — Blad af val: Altijdgroen; nooit 
geheel bladerloos gezien. — Bloeitijd: Iii de Preanger het eerst bloe- 
men gevonden in Januari 1891. Later o. a. in October (in Madioen) 
bloemen en ook vruchten bevattende receptacula verzameld. Kijk vrucht- 
dragend — Gebruik: Hout in groote afmetingen te krijgen, maar de 
eigenschappen aan de ondervraagde inlanders onbekend. Schors enz. Geen 
nut bekend. Het melksap dezer soort heeft, zooals door proefnemingen 
van Dr. M. Greshoff gebleken is, giftige eigenschappen; zie hierover in 
de Mededeelingen van ’sLands Plantentuin. De scherpe, bijtende eigen- 
schappen van het sap zijn hierboven onder „Schors” in de soortbeschrijving 
vermeld. — Cultuur: In ’s Lands Plantentuin vond ik onder een on- 
juisten tuinnaam een fraai, bijna volwassen exemplaar dezer merkwaardige 
soort; ook een met succes gecultiveerd exemplaar in een door het Binn. 
Bestuur bjj Pangëntjongan (in de Preanger) met inheernsche boomen 
gereboiseerde koffietuin. — Inlandsche namen: Kertoe^ s. bij Pala- 
boehanratoe een locale naam. s. bij Pangëntjongan. Ki-kantè., 
s soms ook Ke)‘toej s. bij Takoka. IjeUUng^ s. bij Pringfimbfi. Op den 
Wilis in Madioen en in de res. Bësoeki (op Noesabaroeng bij Pantjoer) 
bij name onbekend. Al de vermelde namen locaal en soms ook, met uit- 
zondering van Ki koneng^ s. voor een paar andere soorten gebezigd. Deze 
laatste naam voor opsporing der soort in het bosch althans bij Pangën- 
tjongan bruikbaar. Bij Gadoengan (Këdiri) door sommigen met localen 
naam Troeh^]. — Habitus: Niet in het oogvallend, maar bij nader onder- 
zoek zeer kenbaar, doordat op Java geen andere meer dan 35 M. hooge 
boomsoort voorkomt, die citroengeel, bitter en scherp-smakend melksap 
heeft. Door dit gele, bijzondere sap is deze species van de andere Ja- 
vaansche vijgenboomsoorten op den eersten oogopslag te onderscheiden. 
Ficus Edelfeldtii King. Arhor; ramnli jnveniles cortice pallido paree 
puhe7'ulo^ cetera glahra^ nervo folioruin et receptaculis excepHs, Folia aU 
