Ficus. 
— 93 
Moraceau. 
voet drie zeer groote, vleezige en breede, de jonge vijgen bijna ge- 
heel omhullende en zelfs bij de rijpe nog zeer duidelijke schutblaadjes; 
mannelijke bloemen talrijk, verspreid, bloemdek uit drie verlengd 
spatelvormige deelen bestaande; helmknop op een langen helmdraad, 
die naar den top verdikt is ; galbloemen zittend of gestoeld, bloemdek 
uit 4 — 5 deelen bestaande; eierstok verlengd eivormig; vruchtbare, 
vrouwelijke bloemen zittend, dopvruchtje breed eivormig en mei 
knobbeltjes bezet, in rijpen toestand kleverig door ontaarding van 
het bloemdek.” (King). 
Aanm. Met deze beschrijving" komt vrij goed overeen een steriel exemplaar door Forbes 
op Java verzameld alsmede een exemplaar door Kds. oji den G. Karang verzameld, met 
één nagenoeg rijpe vijg en talrijke jonge; beide door Kinö gedetermineerd, alsmede een 
in ’s Lands Plantentuin gekweekt exemplaar (onder den naam F. involucraia) vu F 9 in 
Jan. 1905 rjjk vruchtdragend. Bij deze 3 exemplaren zijn de bladeren elliptisch of lang- 
werpig, soms bijna eivormig, spits-of slomp-kort-toegespitst en de rijpe vijgen afgeplat-bol- 
vormig of eivormig, + 12 mM. breed, met een uitspringenden, door 2 groote bracteolae gesloten 
navel en bijna geheel omhuld door de groote, bijna 15 mM. breede schutbladen; op de 
doorsnede is de mond met talrijke ver naar binnen gebogen schutblaadjes bezet. De vijgen 
zijn met afvallend, bruin haar bedekt, de schutbladen onbehaard. De bloemen hebben wij 
niet nader onderzocht. Geheel van deze verschillend zijn een aantal andere in ’s Lands 
Plantentuin als F. procera var. erassiramea gekweekte exemplaren, m J. 10 en iv B. 32, 
ook in den Ilertekamp gekweekt, en deze zijn volkomen gelijk, wat de bladeren betreft 
aan een authentiek exemplaar van F. procera Miquel! (Teysmanx., Sum'atra H. II. B. B^ 
3549). De bladeren zijn obovaat-langwerpig, zeer kort en stomp toegespitst, lang gestoeld 
en gelijken vrij veel op de afbeelding bij Kino van F. procera tab. 40. Maar de vijgen 
zijn geheel anders. Wij vermoeden, dat dit de door Miquel in Ann. iii, 487 bedoelde F*. 
procera is en hebben daarom voor de hierboven beschreven soort de synoniem F. procera 
Miq. geschrapt. Bij deze 3 laatstgenoemde exemplaren zijn de vijgen groot, cylindrisch- 
ellipsoïde, 24 mM. lang, 18 breed, met 3 groote, de vijg voor */g omhullende schutbladen 
en een geheel vlakken navel met een gering aantal geheel vlakke mondschubben. Hier- 
door dus zoo in ’t oogvallend verschillend, dat niettegenstaande de groote overeenkomst 
in twijgen en bladeren van een vereeniging met de vorige geen sprake kan zijn. Op F. 
involucraia gelijken deze laatstgenoemde exemplaren is geen enkel opzicht, behalve door 
de betrekkelijk groote schutbladen. Een steriel exemplaar in Herb. Kds. 9384 ^ door 
King als F. procera var. erassiramea gedetermineerd, heeft veel op de laatstgenoemde 
gelijkende, langwerpige en obovaat-langwerpige bladeren. Een ander door King hiertoe 
gebracht exemplaar 9379 ]5 behoort inderdaad tot F. stupenda Miq. 
Geogr. verspreiding: Buiten Java : Sumatra. Op Java : door 
Koorders alleen op den G. Karang in de res. Banten verzameld op 700 M. 
De var. erassiramea (volgens de det. v. King) op de volgende plaatsen : In 
de res, Banjoemas bij Pringamba op 700 M. In de res. Probolingo op 
den G. Semeroe. Voorkomen en standplaats: Verstrooid in he- 
terogeen bosch op vruchtbaren grond. — Bloeitijd: Augustus. — Ge- 
bruik: Geen. — Inlandsche namen: Goeloeng-wmgl'o ]. op den G. 
Semeroe. — Habitus: als andere soorten. 
