Moraceae. 
— 96 — 
Ficus. 
gend. Kroon onregelmatig kogelvormig, niet hoog aangezet, zeer 
dicht en zeer omvangrijk (50 M. kroonmiddellijn). Schors 8 mM. 
dik, nogal hard en taai, buiten donker-aschgrijs en nogal glad, met 
veel in horizontale rijen geplaatste lenticellen, met zeer fijne bar- 
sten en met talrijke horizontale ringen of ribben, in doorsnede licht- 
oranjebruin, binnen vuil-wit en oranje verkleurend, met veel wit 
melksap, met veel bladgroen, bijna zonder reuk, met iets samen- 
trekkenden smaak. Bladeren boven en onder gewoon groen en 
geheel iets glimmend of sterk glimmend en onder gewoon groen iets, 
glimmend, zonder bijzonderen reuk. De nog opgerolde, jonge bladeren 
gewoon. Beceptacuia (rijp) donker orauje en door de grauw- 
bruine, en aansluitende bracteeën bijna geheel ingesloten. Alle re- 
ceptacula axillair. Jonge receptacula buiten, evenals de bracteeën 
aan den voet, groen gekleurd. Bloemen geheel geelachtig wit. 
Bij een boom in Bantën (Kus. 9180 ( 3 ) werd genoteerd: Stam 
vcelstammig, uit vele tot dikke stammen geworden luchtwortels 
bestaande. Bij een exemplaar vermoedelijk hier beboerende (Kds. 
14785 /3) (bij Pantjoer in Bèsoeki) werd aangeteekend : „Woudreus. 
Stam zuilvormig, beneden met talrijke gaten tusschen de onderling 
vergroeide luchtwortels, waaruit de stam gevormd is, eerst zeer hoog 
boven den grond vertakt, niet op steltwortels staande, maar met 
kleine wortellijsten. Kroon omvangrijk, hoog aangezet. Schors 
G mM. dik, zeer taai, buiten grijs, — nogal glad, niet — afschil- 
ferend, zonder barsten, maar met veel fijne, horizontale ribben, met 
kleine lenticellen, nogal veel dik- vloeibaar, wit melksap, met blad- 
groen, binnen vuil-wit en oranje verkleurend, zonder reuk, met 
samentrekkend-bitteren smaak. Receptacula (rijp) fraai purper- 
bruin en bracteae vuil groen. 
Jamn. In Herb. Kds. werden de volgende exemplaren door King gedetermineerd 9149 ƒ5 
van Palaboehan (dit exemplaar door ons met eenigen twijfel naar F. rigida var. overge- 
bracbt Avegens de veel kortere, niet aan den voet vergroeide, sterk-bebaarde schutbladen, 
de niet ei vormige vruchten en den eenigszins anderen bladvorm) 9157 ƒ3, 9158 (3, 
917G (3, 11002 ƒ3, en 11003 (3, 9220 (3, 9228 |3, 9182 jS. deze exemplaren en nog 
een aantal andere, daarmede overeenkomende exemplaren wijken riet onbelangrijk van 
IIlume’s diagnose en van Kino’s afbeelding af door de nooit ontbrekende, vrij lange, zeer spitse 
bladpunt. Bovendien zijn de knopscbubben en de schutbladen bier bijna altijd geheel 
onbehaard, de vijgen altijd cylindrisch of verJengd-eioormig en gelijkt geen enkel exem- 
plaar op F. procera Bl., met welke soort Kino geneigd was deze soort te vereenigen 
