Ficus. 
111 — 
Mokaoeae. 
in getal, groot, vrij staand, rond-ei vormig. Mannelijke bloemen 
weinig in getal en alleen nabij den top der vijg voorkomende, zit- 
tend, bloemdek uit drie breede deelen bestaande, langer dan de enkel- 
voudige, pijl-eivormige, nagenoeg zittende helmknop ; gal- en vrucht- 
bare, vrouwelijke bloemen zittend, met gelijkvormig, uit 4— 5 kleine, 
eivorniige deelen bestaand bloemdek; eierstok der galbloemen ei vor- 
mig, toegespitst, met langen, rechten, eindelingschen stijl; dopvruchtje 
der vruchtbare, vrouwelijke bloemen rond eivormig, met knobbeltjes 
bedekt, de stijl nagenoeg eindelingsch en onder eenen rechten hoek 
gebogen” (King). 
„Boom van het IJrostigma-ij^Q^ maar zonder luchtwortels aan de 
takken. Stam meestal nogal krom, uit tot „stammen” geworden, 
vergroeide luchtwortels bestaande. Takken meestal wijd uitge- 
spreid. Kroon meestal van boven afgeplat, zeer breed, nogal dicht, 
en nogal laag-aangezet. Schors taai, buiten donkergrauw, . nogal 
glad, met barsten, in doorsnede 8 mM. (bij 40 cM. stammiddellijn), 
roodbruin, binnen geelwit, bijna zonder bladgroen, met veel groote 
lenticellen, met witachtig, kleverig melksap, met zwakken reuk, zon- 
der smaak. Twijgen lichtgeelgrijs. Bladeren (volwassen) meestal 
schuinopwaarts gericht, boven fraai donkergroen, glimmend, onder 
dof, zeer bleekgroen met groenachtig witte middennerf, zonder reuk, 
nagenoeg smakeloos. Receptacula jong en rijp van buiten licht- 
geelbruin” (Kds ). 
Aanm. Talrijke specimina in Ilerb. Kds. door Kinq gedetermineerd. Het is een goed 
kenbare, op Java weinig varieerende soort. 
Geogr. verspreiding: Buiten Java: Borneo, Maleisch schierei- 
land (King). Op Java: In de res. Semarang op talrijke plaatsen, bij 
Këdoengdjati en Tjandiroeboe. in de res. Preanger bij Tomo op ongeveer 
200 M. zeehoogte. — Voorkomen: Nooit gezellig, maar soms in talrijke 
individuen verstrooid; bijv. in de djatibosschen van de res. Semarang. — 
Standplaats: Vooral in djatibosschen op periodiek zeer drogen, on- 
vruchtbaren grond. — Bladafval: Zelfs in de droogste maanden in 
vol blad aangetrolfen ; indien loofverliezend dan in elk geval zeer kort 
bladerloos. — Bloeitijd: In Juli, Oct. en Nov. receptacula gevonden. 
Geen gebruik bekend en het hout als te grof en te weinig duurzaam 
door de inlanders niet benut. Niet in cultuur gezien. — Inl. na- 
men: Gamhiran^ j. s. bij Këdoengdjati, Tjandiroeboe, enz. een vaste 
naam voor deze aan den truncaten bladtop kenbare boomsoort. Bij Tomo 
eenvoudig Kiara, s. zooals meerdere andere TJrostigma''s. — Habitus: 
als andere Urostigma's] bladvorm (zie boven) nogal karakteristiek. 
