Ficus. 
— 119 — 
Moeaceae. 
„Schaduwrijke boora met hangende takken, alle deelen kaal. Bla- 
deren gesteeld, dun lederachtig, glimmend, min of meer breed 
eivormig elliptisch, tamelijk snel tot eene korte punt toeloopend, 
randen gaaf, voet afgerond, nagenoeg spits; primaire nerven zeer 
talrijk, dicht opeenstaande, recht en bij den rand in elkander verloo- 
pend; lengte van de bladschijf 50 — 120 mM., bladstelen 10 — 25 inM. 
lang. Steunblaadjes lancetvormig, ongeveer 12 — 13 mM. lang. 
Yijgen okselstandig, zittend, in paren, kogel- of ei vormig, glad en 
in rijpen toestand bloedrood, ongeveer 9 mM. in doorsnede, met drie 
korte, breede en afgeronde schutblaadjes aan den voet, of rond, ver- 
smald aan den voet en ongeveer 20 mM. in doorsnede (var. comosa). 
Mannelijke bloemen zeer weinige in getal, verspreid staande, 
gesteeld, bloemdek uit 2 groote, platte deelen bestaande; helmknop 
bijna zittend. Galbloemen meerendeels gesteeld, bloemdek uit 
3 — 4 lange, spatelvormige deelen bestaande, eierstok eivormig, glad. 
Vruchtbare vrouwelijke bloemen zittend, bloemdek besraan- 
de uit korte, spatelvormige deelen, dopvruchtje ei-niervormig, langer 
dan de stijl, stempel groot” (King). 
„var. coniosa (Hoxb.) King. 1. c. Roxb. PI. Cor. ii, t. 125; Wight Tc. t. 
658. Yijgen groot, bol vormig met versmalden voet, 18 mM. breed; 
bloemdekdeelen lancetvormig, toegespitst, niet spatelvormig” (E[ing). 
„Hooge, dikke boom. Kruinhoogte tot 50 M. bij 2 M. stammid- 
dellijn, meestal slechts 25 M. bij 1 J M. stammiddellijn. Stam met 
kleine, laag aangezette wortellijsten met nogal hoogoploopende gleu- 
ven, zonder steltwortels en meeatal zonder luchtwortels of slechts met 
enkele korte, dunne luchtwortels. De takken oeheel zonder lucht- 
wortels^ nogal recht, maar meestal zeer laag bij den grond met zware, 
meer of min schuinopwaarts gerichte, primaire, ordeloos geplaatste 
takken, die zich herhaaldelijk verdeelen en in min of meer slap 
neerhangende, dunne twijgen eindigen, aan welker uiteinden de bla- 
deren gezeten zijn. Kroon meestal nogal breed, pleksgewijze dicht 
en dikwijls nogal laag aangezet. Schors in den regel taai, buiten 
grijs, nogal glad, niet of slechts zeer weinig afschilferende, in door- 
snede 10 mM. (bij 1 M stamdiameter), met vuilwit melksap, met len- 
ticellen, met weinig bladgroen, zonder bijzonderen reuk of smaak. 
Twijgen lichtbruin of soms ook? grauw. Bladeren boven don- 
