Ficus. 
— 135 
Moraceae. 
(ter lengte van 5 — 10 niM.), die in een eivorinigen knop eindigen. Reeeptakols niet 
ei vormig maar peervormig, 12 — 17 mM. breed, met een klein, behaard bultje aan den 
t<»p, stomp of meestal op een steelvormig-versmalden voet, volwassen nagenoeg onbehaard 
en geplaatst op tamelijk lange (10—12 mM.), viltharige vruehtstelen, aan den top 
waarvan (dus niet bij don voet !) de kleine, tot een gelobd bekertje verbonden bracteao 
staan. Dit komt vrij goed met de afbeelding bij King overeen. Merkwaardig zijn nog 
de smalle, lijnvormige steunblaadjes aan de jonge twijgen, die ongeveer zoo lang zijn 
als de bladstelen (30—50 niM ) en onbehaard. Do eivormige, viltharige steunblaadjes, 
die door King vermeld worden, zijn do knopsehubben der oudere takken. In ’s Lands 
riantentuin wordt deze soort gekweekt als vi, F. 13. 
Geogr. verspreiding: Buiten Java: Onbekend. Op Java: Tot 
dusver verzameld op de volgende punten : In res. Tegal bij Margasari 
op 70 M. In res. Pëkalongan bij Soebah oj) 50 M. In res. Semarang 
bij Këdoengdjati op 150 M. In res. Bësoeki bij Poeger op 5 M., bij 
Pantjoer op 1000 M., bij GrRdjagan op 5 M. en aan het strand bjj bivak 
Pasirpoetih, het schiereiland Djati-ikan in de afdeeling Banjoewangi. Ook 
bij Batavia en T. Priok waargenomen (Backer). Niet boven 1100 M. gevon- 
den. — Voorkomen: Verstrooid groeiend, maar nogal algemeen in de 
djatibosschen van Sëmarang en Zuid-Bësoeki. — Standplaats: Bjjna al- 
leen in loofverliezende bosschen op periodiek zeer drogen grond. Ook op 
ziltigen grond en op rotsen aan het strand. Veel in de djatibosschen. Bij 
uitzondering ook in altijdgroene bergwouden en dan alleen in periodiek 
droog klimaat. — Bladafval: Loofverliezend. — Bloeitijd: Recep- 
tacula verzameld in Pëkalongan in April en Juni; in Sëmarang in April, 
Juni en Sept.; in Bësoeki in October. — Gebruik: Hout waardeloos 
volgens de inlanders. Schors^ enz.: Do jonge bladeren volgens enkele 
gidsen door de inlanders gekookt bij de rijst gegeten. — Niet in cultuur 
gezien. — Inl. namen: bij Margasari (Tëgal) aan de inlanders in loco 
onbekend. Djrakahhoeïoe^ j. of Opok bij Soebah (Sëmarang). Soms ATm- 
sak, j., soms Gedat, j , en soms Ipik, j. of Klehct^ j. bij Këdoengdjati 
(Sëmarang). Krasak, j. bij Poeger, bij Pantjoer en bij Gradjagan (Bësoeki). 
Al deze namen veelal ook voor andere Urostif/ina-soorlGn gebezigd. — 
Habitus: Woudreus van Urostigma-tj])Q. De bladeren gekenmerkt 
door den eigenaardigen bladvoet (zie hierboven). 
Ficus superha Miq. ^,Arhor glahra, stipuUs receptaculis pedunculisqiie 
piiherulis. Folia longe petlolata^ ad apices ramorum congesta^ late elliptica 
vel oho vato- elliptica^ ahriipte hreviter ohtuse acuminata^ hasi rotimdata vel 
siihatteniiata^ Integra^ margine incrassata suhundulata^ memhranacea^ nervis 
hasalihus 2 prominefitihus, 2 minutis, lateralihus 6—8 utrinquerectis^pro- 
minentïbus. Folia 125 — 150 niM. longa, petioli 75 mM.^ stipulae hreves^ 
ovatae^ iomento hrevi flavido ohtectae^ 12.5 mM. longae. Eeceptacula ex 
axillis defoliatiSj geminata^ late ovoidea, suhturhinata, jiiniora minute Ie- 
pvoso-puherula^ adulta glahra^ eirc. 12.5 mM. latUj pedunculis hrevi-pu- 
hescentibus, 6 mM. longis, prope hasin hracteis 3 caducis instructis'' (King). 
Huic descriptioni multis notls inexactae et cum icone ipso minme con~ 
