Ficus. 
— 143 — 
Moraceaë. 
meer leerachtig, met talrijker en dunner zijnervon, die meestal méér rechthoekig uitstaan 
en een aan beide zijden meer geprononceerd fijnste adernet. De bladvorm is moest ellip- 
tisch, maar heeft een neiging om obovaat te worden en hierdoor, alsmede door de altijd 
zeer korte, afgeronde bladpunt, kan men de groote, langgesteelde bladeren van jonge 
glahella exemplaren gewoonlijk van die van F. infectoria onderscheiden. Een doorgaand 
onderscheid te vinden tusschen F. relusa en F. caulocarpa is mij echter nog niet gelukt; 
en de steriele exemplaren van de Philippijnen door Mervill gezonden zijn mij nog geheel 
twijfelachtig. De bladvoet is daarentegen evenals bij F. infectoria wigvormig, stomp, 
afgerond of spits. In één enkel exemplaar (14802 det. King) zijn de bladeren eivormig 
langwerpig. Ook de vijgen gelijken sprekend op die van F. infectoria zoowel uit- als 
inwendig, maar zijn kleiner, in sicco en in spir lichter gekleurd en het bloemdek der 
c/ bloemen, die soms zittend, soms gestoeld zijn, en meestal een korten helmdraad hebben, 
is anders dan bij F, infectoria, méér vergroeidbladig en onregelmatig opc-nscheurend. 
Dat der $, alsmede de strooschubben komen met F. infect ria overeen. 
Geogr. verspreiding: Buiten Java: Maleisch schiereiland en 
Archipel, Hongkong, Andaman, Burmah, Oostelijke Himalaya en Khasia- 
hills (King), Sumatra W. K. bij Solok (TeySxMann. in Mus. H. B.). Ma- 
doera (Vorderman in Mus. H. B.). Op Java: In de res. Batavia bij 
Tjampea op 200 M. In de res. Tegal bij Margasari op 50 M. In Zuid 
Banjoemas op het eiland Noesakambangan 1) op 20 M. In de res. Pe- 
kalongan bij Soebah op ongeveer 50 M. en bij Soerdjo op 800 M. In de 
res. Sëmarang bij Këdoengdjati, Karangasëra, enz. In de res. Madioen 
by Ngëbël op 740 M. (aan het bergmeer op den Wilis). In de res. Këdiri 
boven Gadoengan op 200 M. In de res. Bësoeki op het Idjen-plateau op 
1150 M. bij bivak Simpol, by Pantjoer op 1000 M., bij Poeger op 5 M. 
en by Tjoramanis-Simpolan op 700 M. — Yoorkomen: Verstrooid 
groeiend, maar in sommige streken niet zeer zeldzaam o. a. in djatibos- 
schen van Sëmarang. — Standplaats: Zoowel in constant vochtige 
als in periodiek zeer droge streken, zelfs in de laatstgenoemde niet minder 
voorkomend. Zoowel in altydgroene, heterogene, hoogstammige wouden 
als in djatibosschen. Ook dicht by het strand. Deze vygeboom is een 
echte z. g. „Baumwürger” en dikwyls vindt men woudreuzen, waarvan 
de stam geheel omkneld is geworden door de luchtwortels van dezen 
Ficus, terwijl de kroon van den vygenboom de plaats heeft ingenomen 
van de loofkroon van den gestorven steunboora, terwyl dan binnen in 
den „stam” van den Ficus de slam van den steunboom soms geheel en 
al besloten ligt. In de jeugd omgeven de luchtwortels van een op een 
woudboom wortel geschoten hebbende F. glahella niet zelden als een reus- 
achtig, grof netwerk den stam van den steunboom. — Bladafval: Nog 
niet geheel bladerloos gezien. — Bloeitijd: Receptacula verzameld in 
Tëgal in Oct. ; in Pëkalongan in Mei en Sept. ; in Madioen in Mei ; in Këdiri 
in Juni; in Bësoeki in November. — Gebruik: algemeen onbruik- 
baar geacht. Schors enz. : Melksap levert volgens een aanteekening van 
Teysmann in het Museum Hort. Bogor. op Sumatra’s Westkust (bij Solok) 
volgens de inlanders gomelastiek, die daar Gëtah-kadjaj, maleisch, zoude 
heeten. Op Java was aan de ondervraagde gidsen niets omtrent het nut 
bekend. Dr. Vordermann noemde mij deze soort onder den op Madoera 
bij desa Sampang (waar Dr. V. een herbariumspecimen verzamelde) 
1) Deze vindplaats niet geheel zeker wegens onzekere determinatie. 
