Moraceae. 
— 146 - 
Ficus. 
Receptacula (jong) van buiten groen, alle axillair. — De bladeren 
van zeer jonge, ongeveer 2 M. hooge planten zijn ongeveer twee- 
maal langer dan die van volwassen boonien en zijn nooit gaafrandig, 
zooals gene, maar steeds duidelijk vinlobbig. 
Aanm, Talrijke specimina van bijna alle vindplaatsen door King gedetermineerd. 
Bladeren in breedte buitengewoon variabel, meestal zeer breed elliptisch met sterk efge- 
ronden, bijna scliildvormigen voet, maar enkele malen ook smal langwerpig. Bijzondere 
vijgsteeltjes soms 5 — 10 mM. lang. Zeer kenbare soort door de groote harde bladeren met 
in sicco grijze, glimmende bladoppervlakte met licht-gekleurde boofdnerven en uitspringen 1 
adernet, en de door microskopisebe ruwheid van onderen kleverig aanvoelende bladeren. 
Bladeren van jonge exemplaren zijn dikwijls vinlobbig, echter ook wel gaafrandig en 
bereiken een lengte i M. In dien toestand is de voet aan weerskanten geoord en met 
2-5 harde, doornaebtige tandjes voorzien; deze zeer karakteristieke vorm is door Miq, 
als F. hasidentnla beschreven. 
Geogr. verspreiding: Buiten Java: Voor-Indië en Ceylon, Bur- 
mah, Andaman-eilanden, waarschijnlijk Mal Archipel (Ktng); Bali, bij 
Kaliomba (Miq.) Op Java: Geheel Java, van Bantën tot in Banjoewangi 
in de laagvlakte en lagere bergstreken; o. a. op de volgende plaatsen 
gevonden: In de res. Banton bij Tjemara op 10 M. zeehoogte. In de 
res. Preanger bij Palaboehanratoe op 5 M. en bij Panoembahan (Djampang- 
koelon) op ongeveer 10 M. zeehoogte. In de res. Batavia bij Buitenzorg op 
360 M. In de res. Banjoemas bij Pringaraba op 800 M. en op Noesakam- 
bangan op 20 M. In de res. Pëkalongan bij Soebah op 5 en 50 M. 
In de res. Sëmarang bij Sepakoeng op den Telomaja op ongeveer 1000 
M. en bij Këdoengdjati en Karangasëm op 150 M. en 250 M. In de 
res. Bësoeki bij Simpolan en Tjoraraanis op 600 M,, bij Poeger op 5 M , 
bij Pantjoer op 1000 M. en bij Rdgadjampi op 20 M. In vele dorpen 
der laagvlakte hier en datir als „boomachtig onkruid” opgeschoten. Later 
nog bij Batavia niet zeldzaam (Backer), Buitenzorg (Hallier), G. Ma- 
labar waargenomen V. — Voorkomen: Zeer algemeen, maar slechts 
verstrooid groeiend. Nooit gezellig. — Standplaats: Zoowel op perio- 
diek zeer droge en op drassige, als op vruchtbare, constant vochtige 
gronden ; ook op verweerde kalk. Zoowel in dichtgesloten, altijdgroen, 
hoogstammig, heterogeen, uit meer dan 400 boomsoorten bestaand oer- 
woud als in jonge, secundaire bosschen en evenzeer in djatibosschen. In 
de laatste zelfs nogal algemeen bij Këdoengdjati. — Bladafval: Nog 
niet bladerloos gezien. — Bloeitijd: Receptacula gevonden in Febr., 
Mei, Aug. en November. — Gebruik: Hout in kolossale, rechte afme- 
tingen te krijgen. Bij Tjilatjap soms uit den stam kano’s gemaakt 
en hier en daar soms voor tijdelijken huishouw en voor brandhout. 
Duurzaamheid van dit hout volgens de inlanders zeer gering. Schoi'ft, 
enz. Aan de ondervraagde gidsen geen nut bekend. — Niet in cultuur 
gezien, ter proefneming voor wegenbeplanting aanbevolen. — Inlandse h o 
naam: Hilat-hilat^ j. of Ilat-ilat, j. of llat-ilatan, j. of Jjat-ilatan^ j. 
in geheel Midden- en Oost-Java een vaste naam. Banr/sor^ s. op de 
bovengenoemde plaatsen, in Batavia, in de Preanger en in Bantën een vaste 
naam. Bij Tjilatjap door sommigen Boeloe-timoen, j. genoemd. Bij Sim- 
polan DJila-l'erhoejj md., evenals een paar andere soorten. — Habitus: 
