Moraceae. 
150 — 
FiGUb. 
blaadjes aau den voet, maar met enkele schutblaadjes onregelmatig 
langs de zijden verspreid, ongeveer 10 m^I. in doorsnede; bloem- 
stelen kort, met talrijke steelblaadjes aan den voet ; mannelijke bloe- 
men (alleen in de eivormige vijgen met de galbloemen voorkomend) 
met dik, vliesachtig, buisvormig bloemdek, en vier vrij korte tanden ; 
meeldraden 1, helmknop breed, stamper kogelvormig, door insecten 
aangetast; galbloemen gesteeld, het bloemdek als bij de mannelijke 
bloemen; vruchtjes eenigszins kogel vormig, glad; met korten, zij de- 
lingschen stijl; stempel knopvormig ; vruchtbare vrouwelijke bloe- 
men (in kogelvormige vijgen, waarin geen mannelyke bloemen wor- 
den aangetrofFen) met harig, vergroeidbladig bloemdek met vier lange 
tanden ; ^dopvrucht” langwerpig, stijl zijdelingsch, stempel lang gerekt. 
Kleine, opgerichte heester met lange, dunne takken, of epiphyt. 
Vruchten oranje-geel met witte streepjes” (Kiag). 
Janm. Determinatie xan 2so. 90S1 9155 5 en 9413 S door Kixg verricht. Wij 
vonden op den Salak talrijke 5 exemplaren in Dec. vol vrucht. Deze groeiden als 
afzonderlijke heesters. Het door Kixg opgemerkte verschijnsel, dat de cf' heesters alleen 
en de $ epiphytiscli zouden groeien, berust dus waarschijnlijk op een toeval. Exem- 
plaren werden door ons niet waargenomen. Deze zouden volgens Kixg langwerpige 
vruchten hebben, waarvan de navelschubben ver uitsteken, terwijl die bij de $ meer bol- 
rond zijn. In de talrijke exemplaren in Herb. Kds. zijn alle vruchten bolrond. Van 
eenige $ exemplaren van den Salak en uit den Hort. Eog. door ons in vivo waargeno- 
men valt nog het volgende op te merken. De vijgen zijn vrij lang-gesteeld, bolrond, met 
bijna vlakken navel, zonder ringwal, met vlakke of eenigszins ongerichte schutblaadjes. Op 
de doorsnede blijken de onderste schutblaadjes zich evenals bij F. pat ietalis zeer ver tot 
onder het midden van de vrucht vertikaal neer te buigen, de holte wordt daardoor hoef- 
ijzervornrg en alle stempels (die roodbruin gekleurd zijn), komen vlak onder deze schut- 
blaadjes bij elkaar. De inbrengiug van het stuifmeel wordt hier dus buitengewoon 
gemakkelijk gemaakt. De bloem bekleedsels zijn lichtpaars. De steel alleen is behaard 
en draagt aan zijn voet kleine schutbladen, soms ook schutbladen op het oppervlak der vijg. 
Bij het indrogen richten zich de schutblaadjes van den navel min of meer op, zoodat deze 
iu het herbarium meestal min of meer uitspringt. De steenwand der vruchtjes is glad. 
De bladvoet is bij deze soort altijd min of meer onpelijk aangezet, maar aan beide 
zijden spits en zeer onduidelijk 3-nervig. 
In ’s Lands Plantentuin onder Xo. VII G. 48 een $ exemplaar dezer soort en VII B. 66 
eveneens; beide met uit den navel uitstekende schutblaadjes. 
Ge O gr. verspreiding; Buiten Java: Zuid-Oost-Azië, Philippijnen, 
Mal. Archipel (King). Oj) Java: Tot dusver verzameld op de volgende 
punten: In de res. Bantën op den G. Poelasari bij gehucht Kihoedjan 
op 1000 M. In de res. Batavia bp Dèpok op 150 M. en op den Salak 
op 600 — 1000 M. In de res. Preanger bij Palaboehanratoe op 200 M. 
en bij Pangentjongan op 1300 M. In de res. Tegal bij Margasari op 
