Ficus. 
— 153 — 
Moraceae. 
ccii ccnigszins vcrlicveii riiig’^ inot zeer kleinen mond, waaronder de 
bractcolao horizontaal geplaatst zijn; meestal uitwendig niet zicht- 
baar, eerst bij het indrogen treden de bracteolae soms uit den mond 
naar buiten en wordt de ringwal minder duidelijk. Binnenste mond- 
schutblaadjes weinig ingebogen. Wand van de vijg van binnen 
onbehaard. In de (f vijgen bloemdek kort, uit 3 — 4 van onderen 
vergroeide, ongelijke, fijn gewimperde slippen bestaande ; de galeier- 
stokken afgeplat bol vormig, dunwandig, zittend en gesteeld. In de $ 
vijgen zijn alle bloemen zittend, met een groot bloemdek, dat uit 
3 — 4 ongelijke, breed driehoekig lancet vormige, van onderen ver- 
groeide, aan de toppen fijn gewimperde deelen bestaat, 
zijn als de geheele stamper^ in de rijpe vijgen alle met de toppen 
in het midden samenkomend; in de bijna rijpe vijgen komen alleen 
de verbreede stempels uit het bloemdek te voorschijn, dat bij de rijpte 
lichtpaars wordt. De stijl is korter dan de langwerpig ei vormige 
eierstok. De vruchtsteen is glad^ verlengd ei vormig, iets korter dan 
het vruchtje. 
„Boomheester of zeer kleine, kromme boom; kruinhoogte tot 6 M. 
bij 8 — 10 cM. stammiddellijn ; bijna altijd epiphytisch, alleen op zeer 
droge plaatsen zelfstandig op den grond. Bladeren boven donker- 
groen glimmend, onder gewoon groen of bleekgroen, dof. Recep- 
tacula (rijp) oranje, alle axillair” (Kus). 
Aanm. Wij onderzochten talrijke exemplaren d(zer soort, zoowel uit Britscli-Indië als 
uit Java van talrijke standplaatsen en komen tot het besluit, dat van de door Blume in 
Bijdr. gediagnoseerde soorten niet alleen F. greioiaefoUa Bl., die door King zelf als 
synoniem beschouwd wordt, maar ook F. scaherrima en F. ohscura hiertoe moeten gebracht 
worden. Een van deze 3 namen zoude dus eigenlijk de prioriteit hebben. Daar echter 
volgens King F. grewiaefolia een vermenging is van twee soorten (waarvan de ééne F. 
canpelas Bürm), en daar noch F. scaherrima noch F. ohsettra het type der soort voor- 
stellen en daar bovendien de invoering van den naam F. ohscura Bl, een hopelooze ver- 
warring met F. ohscura King (non Blume!) cyrtoplnjlla Wall. meUnocarpa 
Bl! zoude veroorzaken, achten wij het wenschelijk den jongeren, maar door King ’s mo- 
nographie geijkten naam F. pisifera Wall te behouden. De reden, waarom wij 
en scaherrima Bl., die onderling in slechts ondergeschikte punten, (gering verschil in blad- 
steellengte en grootte der vijgen) verschillen, hierheen brengen, is de groote variabiliteit 
in beharing bij het type van F. pisifera, en de groote gelijkenis in den vorm van den 
bladvoet, van de vijgen en van de 5 bloemen bij al deze soorten. De bouw der $ vijgen 
is n. 1, zeer eigenaardig bij F. pisifera wegens den zeer geringen omvang, dien de mond- 
schubben in de vijg innemen en de aanzienlijke grootte van het $ bloemdek. Alle $ bl. 
zijn ongesteeld en vormen met de groote, den geheelen stamper insluitende bloembekleed- 
