Moeaceae. 
— 164 
Ficus. 
gezet, nu eens eivormig dan weder onregelmatig. Schors nogal 
bros, buiten donkergrijs en nogal glad, met fijne, overlangsclie bar- 
sten, soms met, soms zonder lenticellen, bijna zonder bladgroen, in 
doorsnede vuil bruingeel (12 niM.), binnen vuil geelachtig wit, met 
waterachtig, prikkelend, vuil geelbruinachtig melksap, bijna reuke- 
loos. Bladeren (volwassen) boven donkergroen, glimmend, onder dof 
bleekgroen en zeer ruw op het gevoel. Jonge bladeren geheel 
geel groen glimmend, reukeloos en smakeloos. Receptacula jong 
van buiten groen, rijp van buiten fraai oranje, alle axillair, in bui- 
tengewoon groot aantal tegelijkertijd aanwezig, zonder reuk en zonder 
smaak” (Kds.). 
Aanm. Beschrijving der Javaansche exemplaren naar talrijke specimina van Herb. 
Kds. en uit ’s Lands Plantentuin o.a. ixc 9 en xii B 157 beide vii B 108 cT. Manne- 
lijke exemplaren o.a. op den Salak (Herb. Kds.) en van Ngëbël (8967 p e.a. m), vol- 
komen gelijk aan de $, ook de receptakels. De veronderstelling dat F. asperior de cf 
vorm van F. atiipelus zou zijn (King 1. c. p. 90) gaat dus niet op. Wij zien echter niet 
in, dat F. asperior in eenig essentieel punt van F. ampeJas verschilt, en vermoeden dat 
deze soort ongeveer samenvalt met onze F. aitipeïas forma Bogoriensis, die door ons bij 
Bzg en door Kds. in Soebab werd verzameld Herb Kds. 27509 ƒ3- Merkwaardig is het 
door ons geconstateerde feit, dat de $ bloemen dikwijls ook één of meer galvruchtjes 
bevatten Bij een exemplaar van F. Bogoriensis, naast het Herbarium groeiende, vonden 
wij aan den $ boom, behalve de gewone vijgen van 5 — 6 niM. diam., regelmatig ook vijgen 
van bijna de dubbele grootte 10 niM. in diam., waar behalve gewone $ bloemen met rijpe 
zaden ook galvruchten met wespenlarven in vrij groot aantal aanwezig waren. Ook in 
$ boomen van het type vonden wij dikwijls 2 of 3 galvruchtjes in de $ receptakels. 
Zoover ik weet is dit verschijnsel tot dusver nog niet bij het geslacht F. waargenomen. 
Wij vonden het ook bij een exemplaar van F. gibbosa genuina; terwijl volgens een aant^ 
in Herb Dr. Koorders hetzelfde verschijnsel bij F, obtusa meent opgemerkt te hebben. 
Geogr. verspreiding: Buiten Java: M«al. Archipel, maar niet op 
het Maleisch schiereiland gevonden (Kixg). Op Java: Geheel Java, van 
Bantën tot Banjoewangi beneden 1300 M. ; o. a. op de volgende plaatsen : 
„In de res. Bantën op 100 M. op den G. Poelasari boven Tjimanoek. 
In de res. Batavia bij Buitenzorg op 350 M. In de res. Preanger bij Pala- 
boehanratoe op 10 M. en bij Pangentjöngan (hier onzeker of wild) op 
1200 M. In de res. Tëgal bij Margasari op 50 M. In de res. Sëniarang 
bij Këdoengdjati, Karangasëm, enz. op 150 M. en 250 M. In de res. 
Banjoemas op Noesakambangan op 10 M. en bij Pringdmba op 800 M. 
In de res. Madioen in de laagvlakte en bergopwaarts bij Ngëbël op den 
G. Wilis tot op 900 M. zeehoogte. In de afd. Banjoewangi bij KagR- 
djampi op 40 M. zeehoogte (Kds.); later nog verzameld op den G. Malabar 
(Ardjasari 1000 M. zeeh.)het type, en de forma Bogoïiensis bij Bzg. en 
bij Soebab, Pëkalongan (27589 /3). — Voorkomen: Verstrooid groeiend 
maar niet zeldzaam. — Standplaats: In Djatibosschen en in altijd- 
groene, constant vochtige bosschen. Bij voorkeur in de eerste. In de 
