Ficus. 
— IG7 — 
Moraceae. 
scherpe punt; voet drie nervig, spits of stomp wigvormig, nooit 
afgerond, vaak ongelijk; zijnerven 3 — 7 paren (zelden meer), altoos 
uitspringend, secundaire nerven en adernet duidelijk, glimmend 
licht gekleurd en glanzend tot (in var. ciispidata en parasitica) 
dof en noch glanzend, noch gekleurd ; de benedenvlakte vaak min 
of meer ruw door het uitspringende adernet, onbehaard of met kleine 
wratten of kleine, stijve haren bezet (in var. ; bovenvlak 
onbehaard, glanzend of dof en (in var. parasitica) met kleine, stijve 
haren bezet, vooral op de middel- en zijnerven; lengte 65 — 200 mM. ; 
bladstelen 76 — 100 mM. ; steunblaadjes ei-lancetvormig, zijdelings 
opgerold, licht gebogen, 7.5 — 12.5 mM. lang. Tijgen gesteeld, axil- 
lair, enkelvoudig, in paren of in kleine, scherm vormige bundels uit 
de takken, onder de bladeren ontspringend, vaak uit de vork der 
takken, afgeplat-kogelvormig of peervormig, met tepelvormige ver- 
hevenheden bezet en eenen uitstekenden, vaak „openstaanden” navel, 
met kleine wratten bedekt, eenigszins ruw op het aan voelen of ruw, 
zonder schutblaadjes aan den voet; mannelijke bloemen alleen aan 
den mond der vijgen, die galbloemen bevatten ; bloemdek van de 
mannelijke bloemen uit 4 — 6 lijnvormige, vliezige, harige deelen 
bestaande; 1 meeldraad met korten helmdraad, die aan den voet 
met een mislukten (gal) stamper vereenigd is ; gal bloemen met een 
bloemdek gelijk aan dat der mannelijke bloemen; eierstok kogel- 
vormig, glad, met korten, zijdelingschen stijl ; vruchtbare, vrouwelijke 
bloemen in afzonderlijke vijgen met een dun, doorschijnend bloem- 
dek van vier lijnvormige, dun behaarde deelen; de „dopvruchtjes” 
eenigszins geknobbeld, ongelijkzijdig eivormig, stijl verlengd, zijde- 
lingsch” (King.). 
Aanm. Naar aanleiding van Javaansche exemplaren dezer soort valt nog het volgende 
op te merken. Alle variëteiten dezer soort schijnen io de jeugd epiphytisch te leven en 
den voedsterboom met hun luchtwortels te worgen. Bij sommige zeer jonge exemplaren 
zijn de eerste bladeren grof stomp gezaagd, de latere langwerpig-elliptisch en zeer groot 
(tot 25 > mM. lang). Do vijgvruchten zijn bij het type en de door King opgenoemde 
(niet op Java voorkomende?) variëteiten bijna altijd gestoeld, bolvormig, soms met fijne 
knobbeltjes voorzien en soms zeer fijn ruwharig, meest glad; met een vlahhen of een 
zeer onheduidenden ringival voorzienen navel, met vlakke, in sicco verheven, schutblaadjes, 
fraai oranje met een aantal (3 — 6?) zeer ongelijke, bruine, vliezige schutbladen aan den 
voet van het steeltje; de mond der vijg is kort en de onderste schutblaadjes niet tot het 
midden neergebogen. De $ bloemen zijn zittende en gestoeld (vooral die op den bodem 
