Moraceae. 
— 172 
Ficus. 
basaalnerven, spits of stomp, dun leerachtig, met 5 — 6 paar sterk- 
gekromde, onregelmatig geplaatste zijnerven, evenals het grove, onre- 
gelmatige adernet flink uitspringend, onbehaard, van onderen lichter 
gekleurd, dof en eenigszins ruw. Bladeren 80 — 200 mM. lang; 
bladstelen 3 — 10 m]iJ.; steunblaadjes priemvormig, klein, 4 niM. 
lang. Vijgen nagenoeg zittend of zeer kort gestoeld, in paren of 
bundels van 4 — 6 stuks uit de oksels van bladeren of der lidteekens 
van afgevallen bladeren ontspruitend, ruw behaard, zonder schut- 
blaadjes aan den voet, eivormig, met verheven ringwal om den ver- 
smalden navel, in rijpen toestand kogel vormig, roodachtig geel, 5 — 8 
iiiM. in doorsnede; stelen, indien aanwezig, met opstaande borstel- 
haren, 1 — 10 niM. lang. Tweeslachtige (mannelijke) bloemen met 
bloemdek van 3 — 6 lancetvormige doelen; helmknop klein, korter 
dan de rechte helmdraad ; rudimentaire eierstok groot, gestoeld, 
alleen aan den voet met den meeldraad verbonden. Gal bloemen 
met kort bloemdek uit 3 — 6 deelen bestaande ; eierstok kogelvormig, 
glad; stijl kort, zijdelingsch Vruchtbare, vrouwelijke bloemen met 
vergroeidbladig, 3-deelig bloemdek ; dopvruchtjes glad, eivormig, aan 
de ééne zijde uitgeschulpt; stijl zijdelingsch, bijna even lang als het 
vruchtje, stempel rolrond. Heester, somtijds tot 6 M. hoog bij cM. 
stamdiam, (34719 (3 van Palaboehan), meestal half epiphytisch en 
klimmend. 
Aajin. Deze soort is door ons geheel nieuw beschreven naar exemplaren uit Herb. Kds., 
waarvan de determinatie naar de karakteristieke diagnose van Vahl. wegens den zeer 
eigenaardigen, ongelijkzijdig uitgeschulpten bladtop etc. niet Iwijfelachtig is. Bij onderzoek 
van één mann. exemplaar van Tjampea bij Bzg. (30654 (S) verzameld bleken de cT bloemen 
een rudimentairen stamper te bevatten; het bloemdek was ook niet driebladig, maar 3— 6 
bladig. De soort behoort dus tot Palaemorphe even goed als F. nroplujUa. Kinb (1. c. 
11 en 87) merkt op, dat deze twee soorten naar de bladeren niet te onderscheiden zijn, 
maar alleen daardoor verschillen, dat F. nroplujlla boomachtig zou zijn, en valsch-twee- 
slachtige cf bloemen hebben, terwijl F. rosirafa altijd klimmend zijn zou en zuiver cf 
bloemen hebben. Dit onderscheid bleek ons echter geheel accidenteel te zijn, daar een 
door King als F. rostrata gedetermineerd exemplaar eener klimmende heester (Kds, 
28028 (3) die den blaivorm der typische F. xiroplujlla bezat, ons ook bleek tweeslachtige 
bloemen te bezitten, volmaakt zooals zij door Kixg voor F. nroplujlla worden beschreven. 
De echte F. rostrata Vahl. van Java is een klimmende, half epiphytische heester, die 
soms alleenstaat en bijna boomachtig wordt. Yolgens de opmerkingen van King bij F. 
nroplujlla moeten naar bovenstaande waarneming F. tiroplujlla en F. rostrata vereenigd 
worden. Inderdaad verhouden zij zich tot elkaar ongeveer als F. rh/ida Bl. (F. jibbosa 
var. rigida mihi) tot F, gibbosa Bl. en verschillen door de consistentie der bladeren, de 
