Moraceae. 
176 — 
Ficus. 
45. Ficus piirietalis, Bl. Bijd. 462 [excl. ; King Spec. 
1. c. 10, t. 8; Miq. F1. Ind. Bat. i, pt. 2, 307; Ann. Mus. Lugd. 
Bat. III, 277, 293; — F. Jungkuliniana^ Miq. et F. riifipita^ Miq. 
PI. Jungh. 56, 57; — F. concentrica, van Hasselt Mss.; Miq. Clioix 
de pl. de Buitenzorg t. 11; — F. cerasiformis^ Desf. Cat. Hort. Paris 
ed. 3, 413; Miq. in Lond. Journ. Bot. vii, 428 ; Lem. Illust. Hortic. 
V, t. 167; — F, aciiminata^ Bot. Mag. t. 3282 (non Roxb.); — F. 
phlehophylla^ Miq. F1. Ind. Bat. supp. 174, 430; — F. grandifoUa^ 
Wall. Cat. 4525; Miq. in Lond. Journ. Bot. vii, 432 ; — F. Taling^ 
Miq. F1. Ind. Bat. supp. 174, 430. 
„Heester of boom, vaak epipbytisch ; twijgen, vijgen en ondervlakte 
der bladeren met roodbruine baren bedekt, soms vry ruw op bet 
aanvoelen; bladeren leerachtig, gesteeld, langwerpig elliptiscb, eivor- 
mig-elliptiscb, zelden obovaat elliptiscb, soms ongelijkzijdig ; top vrij 
plotseling in eene lijnvormige punt verlengd; randen gaaf, omge- 
kruld; voet afgerond, stomp of spits, somtijds eenigszins bartvormig, 
75 — 125 mM. lang, 3 — 5 nervig; primaire nerven 2 — 3 paren, ver- 
bindings-nerven dwars, adernet duidelijk, alle aan de ondervlakte 
sterk uitspringend, het geheel is in jeugdigen toestand met korte, 
rechte baren bedekt, waarvan vele (soms alle) met het ouder worden 
verdwijnen, de ondervlakte bard, eenigszins ruw, geheel of bijna 
onbehaard latend; bovenvlakte onbehaard, glad, glanzend, veel 
donkerder dan de ondervlakte; lengte van de bladschijf van 75 tot 
zelfs 300 mM. ; bladstelen forsch, met grove, stijve haren bezet, 
8 — 12 mM. lang; steunblaadjes klein, spits, ei vormig, behaard, onge- 
veer 7.5 mM. lang. Vijgen gesteeld, axillair, in paren (alleenstaand 
door mislukking), kogel-of eivormig, naar den niet van schutblaadjes 
voorzienen voet versmald, top vrij sterk ingedrukt, vooral in jongen 
toestand met grof vilt bedekt, in rijpen toestand geel of oranje, 
7.5 — 10 mM. in doorsnede; bloemsteeltjes met stijve haren bezet, 
ongeveer 12.5 mM. lang, soms met twee of drie kleine, spits ei vor- 
mige schutblaadjes aan de inhechting aan den tak ; mannelijke bloe- 
men weinige in getal, onder de schubben gelegen aan de monding 
der vijgen met galbloemen, het bloemdek vergroeidbladig, uit smalle, 
verlengde deelen bestaande ; één meeldraad, steeds aan den voet van 
