Moraceae. 
180 — 
Ficus. 
opeengedrongen, horizontale, van buiten niet goed zichtbare schut- 
blaadjes; zelden een aantal schutblaadjes op den ringwal (^Iiq. Ann. 
L. B. 1. c.). Bloemen in gering aantal, de (ƒ ongeveer in het 
midden van de vijg, een pseudo-tweeslachtige bloem werd eenmaal 
door ons waargenomen. Bloem dek uit vleezige, doorschijnende, 
onregelmatig lijnvormige deelen bestaande, die tot aan den voet ge- 
heel vrij zijn; het aantal, dat bij elke bloem behoort, is niet gemakkelijk 
te constateeren. Rijpe vruchtjes met een goed ontwikkelden steen 
werden nog niet door ons waargenomen. De wand der vruchten 
blijft in onze exemplaren dun, evenals bij de gal-eierstokken. 
„Kromme, rijk vertakte boomheester of boompje, bijna altijd epi- 
phytisch, hoogst zelden (en alleen op droge plaatsen) op den grond 
groeiend; hoogstens 6 M. hoog, met 8 — 15 cM. stammiddelhjn, met 
dichte kroon ; de wortels liaanachtig den moederboom omstrengelende. 
Schors bijna zonder melksap. Bladeren boven sterk glimmend, 
onder dof” (Kus.). 
Aanm. Beschrijving naar talrijke specimina van Herb, Kds. van Java, waarvan eenige 
door King gedetermineerd. De beschrijving dezer soort door Zoll. (vide Miq. 1. c.) als 
een hooge boom b(>rust wellicht op een vergissing. Het is bijna altijd een kleine, half- 
klimmende alleenstaande of epiphytische heester. Planten van een paar meter hoogte 
dragen reeds vrucht. Zonderling is dat juist van deze soort door Kisg wordt opgemerkt 
^zie boven): „kleine boom, nooit klimmend”, terwijl zij in Java bijna altijd epiphjtisch is. 
Het omgekeerde zagen wij bij F. ampelas. 
Geogr. verspreiding: Binten Java: Perak, Suroatra (Kixo.). Op 
Java: in de afd. Buitenzorg op den G. Salak op 700 M. bij dorp Bebo- 
djong. In de res. Preanger op den G. Gedé op 1450 M. bij Tjibodas 
en op den Kendeng-Patoeha bij Tjigenteng op 1400 M. In de res. Tegal 
op den G. Slamat boven Simpar op 1400 M. In de res. Pëkalongan op 
den G. Prahoe boven Soerdjo op 1400 M. In de res. Semarang op den 
G. Telemojo bij Sepakoeng op ongeveer 1300 — 1600 M. In de res. Ma- 
dioen op den G. Wilis boven Kgëbël tusschen 1300 M. en 1500 M. meest 
als epiphyt en aldaar op den drogen rug van Sigogor als grondplant. 
Niet verder oostwaarts gevonden. Later nog op Ardjasari (G. Malabar) 
1000 M. zeehoogte verzameld (Y.). — Voorkomen : In veel streken 
zeer algemeen, maar niet gezellig groeiend. — Standplaats: Epiphyt 
en alleen op enkele zeer droge plaatsen op den grond groeiende; in al- 
tijdgroen, heterogeen, hoogstammig oerwoud. — Bladaf val: Altijd- 
groen. — Bloeitijd: In Juni, Aug. en Sept, receptacula verzameld. — 
Geen nut aan de inlanders bekend. — Niet in cultuur gezien en daar- 
voor niet aan te bevelen. — Inl. naam: InAVest-Java dikwijls Darandang, 
s. of Drandang-minjak^ s. en in Midden-Java op bovengenoemde plaatsen 
Prèh, j. of Sëprèhj j., evenals een paar andere i*7ct^s-soorten. — Habitus: 
