Ficus. 
187 — 
Moraceae. 
F, Intnilis (Wiqht Ic. 635). Bij de afbeelding^ van Wigiit is een 2-slachtige bloem 
met 2 meeldraden gevoegd en Miq. geeft ook aan deze somtijds gevonden te hebben. Wj 
vonden altijd bij zeer talrijke door ons onderzochte planten van de meest verschillende 
afkomst tweeslachtige bloemen meest met 1, zeldzamer met 2 meeldraden in de cT recep- 
takels. King vat elke meeldraad op als een cf bloem, die soms geen, soms een tweedeelig 
bloemdek zou hebben en plaatst de soort daarom bij Sycidium. Dat deze opvatting onjuist 
is, bleek ons uit het onderzoek van zeer talrijke cT receptakels op verschillenden ouderdom* 
Bij jonge cf vijgen vindt men na verwijdering van het soms geheel vergroeidbladige bloemdek 
altijd de meeldraad aan den voet van een gesteelden gal-eierstok bevestigd. Bij oudere vruch- 
ten wijken de bloemdeelen soms ver uiteen en staan de meeldraden daardoor wel eens schijn- 
baar afzonderlijk. Ook is het aantal deelen, waarin zich het bloemdek na den bloei splitst, 
inconstant en varieert van 4 — 7. F. quercifolia behoort dus tot Palaemorphe. Desjno- 
nymen hebben wij naar King overgenomen met uitzondering van F. hiylandula Bl. (met 
kersgroote vruchten), die volgens Miq. tot F. heterophylla moet gebracht worden, en van 
F. incoHStans Miq. eveneens door den schrijver later tot F. hetero2)Jiylla gebracht Daar- 
entegen behoort F. denticulata (Vaiil?) Blume, door King tot F. heter opliylla gebracht 
wegens de erwtgroote vruchten klaarblijkelijk hier, althacs niet tot heterophylla. (zie ook 
King blz. 184). De exemplaren in Herb. Kds. van Midden-Java, door Kds. a\& F.halica 
en F. madurensis gedetermineerd munten uit door bijzondere grootte en lange bladstelen ; 
vertoonen echter alle bovengenoemde eigenschappen der soort. F. wafZiG-e/isis is klaarblij- 
kelijk slechts een grootbladige vorm van F. (juercifoliaj zooals overal ook in West-Java 
voorkomt. 
var. aspera, Grootbladige vorm van denzelfden habitus als de weelderig groeiende 
exemplaren van het type, bladeren meestal gaaf soms min of meer vinlobbig, voet wig- 
vormig, lang gestoeld. Bladeren van boven zeer ruw. (als F. ampelas)^ van onderen min 
of meer zachtharig. Tijgen als bij het type maar van buiten geheel stijf harig ; cT en 9 
bloemen en vruchtsteenen als bij het type. Bla. dikwijls 250 — 260 M. lang bij 70 — 115; 
bladst. 30 — 40 mM., geheel ruwharig. 
Geogr. verspreiding: Buiten Java: Burmah, Mal. schiereiland 
en Archipel tot op 1000 M. zeeh. Op Java: geheel Java van de laag- 
vlakte tot 1300 M. zeehoogte; In West-Java o. a. by Batavia, bij Bui- 
tenzorg en op den Gl. Malabar (tot 1300) M. zeeh. en door Kds. bij 
Takoka in Midden-Java op Noesakambangan, bij Gadoengan Pare (res. 
Këdiri) en op den Wilis, in Oost- Java bij Tangkil bij Tjaramanis en 
op het Raoen — Idjen-gebergte ; de var. aspera Val. werd tot dusver 
slechts éénmaal gevonden in talrijke exemplaren op het theeland Ardja- 
sari (G. Malabar) op 1000 M. zeeh. — Voorkomen en standplaats: 
op vruchtbaren grond vooral lang beekoevers, aan boschranden, en ook 
tegen muren in putten, in West-Java zeer algemeen, in theetuinen hier 
en daar zelfs een lastig onkruid, daar de plant zich in de theeheesters 
nestelt en daar moeilijk is uit te roeien, terwijl het blad dan opper- 
vlakkig veel op Thea-bladeren gelijkt. — In 1. naam: In West-Java 
vaste naam, Amis-mata; deze naam slechts bij uitzondering ook aan andere 
soorten b. v. F. ohscura gegeven; in Midden- en Oost- Java OeJa/i-oeja/m??, 
J. vrij vast voor deze soort. — Habitus: Kleine, kruipende heester, 
met roedevormige, opgerichte takken, in ’t oog vallende door de gemeng- 
de, gave en eikenbladvormig gelobde bladeren, met buitengewone afwis- 
seling in de lengte der bladstelen. 
