Moraceae. 
— 210 — 
Ficus. 
opzichte van het bloemdek ; dopvruchtje eivormig; stijl lang, zijde- 
lingsch, harig; stempel rolrond, pijpvormig” (King). 
Boom. Kruinhoogte tot 17 M. bij 40 cM. stammiddellijn. Stam 
nogal recht, rolrond, zonder wortellijsten, bijna zonder knoesten en 
zonder gleuven, zonder luchtwortels, nogal laag bij den grond orde- 
loos vertakt. Kroon onregelmatig, nogal ijl. Bij jonge hoornen 
vertoont de stam duidelijke, horizontale ringen. Schors buiten 
grauw, nogal glad, met fijne barsten, bijna zonder lenticellen, in 
doorsnede (+ 10 niM.) oranjebruin, binnen vuil geelwit en spoedig 
oranjebruin verkleurend, met vuil bruinachtig wit, iets kleverig 
melksap, met veel bladgroen, zonder reuk en zonder smaak. Jonge 
bladeren geheel geelgroen, boven glimmend, onder dof, evenals 
de volwassen bladeren zonder reuk of smaak. Volwassen blade- 
ren boven nogal donkergroen, onder gewoon groen, boven glimmend, 
onder dof. Receptacula („vijgvruchten”) bij groote uitzondering 
in de bladoksels of zijdelingsch aan dunne takken, in den regel aan 
bladerlooze, ruim 1 M. lange, slap neerhangende, touwvormige takken, 
die zijdelings (uit slapende knoppen) uit den stam en uit de dikkere 
takken te voorschijn komen. Bij sommige exemplaren zijn de on- 
derste „vruchttakken” ten deele onder den grond verborgen, I3]j 
jonge planten staan de vruchttakken stijf horizontaal uit, bij oude 
boomen hangen zij daarentegen slap nederwaarts. Behalve de ou- 
derdom van de plant heeft ook de geaardheid van de standplaats 
(klimaat, water, licht, enz.) invloed op de plaatsing der vruchttakken 
aan stam en takken. De vruchttakken zijn meestal grauw gekleurd, 
maar zijn aan hun uiteinden veelal zeer rijk aan bladgroen, terwijl 
de tot schubben gereduceerde bladeren grauw gekleurd zijn. Jonge 
receptacula buiten lichtgroen; rijp buiten groengeel of geel, 
binnen (de vruchtjes) wit. In den receptaculawand veel melksap. 
Aanm. Zeer talrijke specimina van Herb. Kds. voor het meerendeel door Kixa ge- 
determineerd. 
Geogr. verspreiding: Buiten Java: „Geheel Voor- en Achter- 
Indië, Malakka, Hongkong, Australië en verschillende eilanden van den 
Maleischen Archipel” (volgens King). Op Java: Van Banten tot in 
Banjoewangi bijna overal in de laagvlakte en in de lagere bergstreken, 
echter niet boven 1000 M. en bij voorkeur onder 900 M. o. a. op de 
