Ficus. 
— 211 
Moeaceae. 
volgende plaatsen: In Z. W. Banten bij Tjemara op 100 M. zeeboogte. 
In de Preanger bij Palaboehanratoe op 100 M. In de res. Batavia bij 
Buitenzorg op 400 M., bij Dèpok op 150 M., enz. In de res. Pëkalongan 
bij Soebah op 100 M. In de res. Tegal op den G. Slamat bij Simpar 
op ongeveer 900 M. In de res. Semarang bij Këdoengdjati, Karangasëm, 
enz. op 200 M. In de res. Banjoemas op Noesakambangan op 20 M. 
en bij de kota Banjoemas op 250 M. In de res. Madioen op den O. 
AVilis bij Ngöbël op 800 M. ; alhier niet boven 850 M. maar overal in 
de laagvlakte. In de res. Bësoeki bij Pantjoer op 800 M. en lager; bij 
Poeger op 5 M., bij Simpolan op 600 M., in de afd. Banjoewangi overal 
in de laagvlakte en op het eiland Noesabaroeng, ten zuiden van Poeger. 
— Voorkomen: ISiet gezelliggroeiend, maar vooral in vele jonge, 
secundaire bosschen der laagvlakte zeer talrijk. — Standplaats: Zoo- 
wel op constant vochtigen, vruchtbaren, als op periodiek zeer drogen, 
onvruchtbaren grond, zoowel in loofverliezende, als in altijdgroene bos- 
schen. Bij uitzondering ook op eenigszins ziltigen grond nabij de kust. 
Op periodiek zeer droge standplaatsen bevinden zich in den regel 
de vruchttakken minder dicht bij den grond dan op constant vochtige 
en sterk beschaduwde plaatsen, terwijl alleen op de laatstgenoemde 
door mij onder den grond verborgen vruchttakken in groot aantal 
waargenomen werden, zoodat er dus (behalve de leeftijd) een causaal 
verband schijnt te bestaan tusschen de hoeveelheid water en licht 
en het ontstaan van onderaardsche vruchttakken resp. de hoogte der 
plaatsing der vruchttakken aan den stam. Men treft deze boomsoort 
als „boomachtig onkruid” in en nabij de meeste dorpen der laagvlakte 
en als pionier van nieuw, spontaan bosch in verlaten koffietuinen 
en braakliggende akkers aan. — Bladafval: Bij Ngëbël op den Wi- 
lis vele boomen in October grootendeels, maar niet geheel blader- 
loos. Ook elders nog niet geheel bladerloos gezien. — Bloeitijd: Het 
geheele jaar individuen met receptacula gevonden Buitengewoon rijk 
vruchtdragend. Nooit zag ik jonge planten, die te voorschijn gekomen 
waren uit de onder den grond ontstane „vijgvruchten.” De vruchten 
worden volgens de inlanders door allerlei zoogdieren (kantjils, apen, 
enz.) met graagte gegeten. — Gebruik: Hout als te weinig duurzaam 
en te klein niet door de inlanders gebezigd. Schors, enz.: Geen ander 
nut aan de ondervraagde gidsen bekend dan mij bij Tjëmara in Bantën 
opgegevon werd. Daar bezigt men hel melksap algemeen uitwendig 
tegen „sakit-bebelak” een ziekte, waarbij onder aan de voetzolen pijnlijke 
scheuren ontstaan. Bij uitzondering de rijpe vijgvruchten door inlanders 
gegeten. Van de talrijke Javaansche vijgsoorten zijn alleen de Loh, j. 
{F. lanceolata Hamilt.) en de Gondang, j. {F. variegaia Bl.) eenigszins 
smakelijk, maar in smaak staan ook deze verre achter bij de in Europa 
gecultiveerde vijg — Cultuur: Hier en daar dienen de takken voor 
levende omheiningen. Zelfs armdikke takken schieten gemakkelijk wortel 
en worden tot krachtige boomen. Voor reboisatie is deze tot dusver 
nog niet voor herbewouding op Java benutte boomsoort zeer sterk ter 
proefneming aan te bevelen, althans beneden 1200 M. zeeboogte èn 
omdat de cultuur ervan zelfs in graswildernissen door stekken niet moei- 
Ijk kan zijn èn omdat deze soort den grasgroei spoedig doodt en zich 
op jeugdigen leeftijd en gemakkelijk uit zaad spontaan voortplant, zooals 
blijkt uit het groot aantal individuen dezer soort in verlaten koffietuinen 
en op braakliggende bouw velden. — Inlandsche namen: In geheel 
