Ficus. 
— 217 — 
Moraoeae. 
Wilis bij Ngëbel nog op 800 M. zeer algemeen, maar daar niet boven 
900 M. ; wel daar in de vlakte afdalende. In de res. Bësoeki bij Poeger 
op 50 M. en 2 M., bij Pantjoer op 1000 M. en bij Rogodjampi op 40 
M. — Voorkomen : Hier en daar min of meer gezellig, bijv. als onder- 
groei in oude djatiaanplantingen in Zuid-West-Bësoeki. Meestal slechts 
verstrooid groeiend, maar in vele streken in groot aantal individuen. 
Behoort tot de in horizontalen zin op Java meest verspreide boomsoorten. 
— Standplaats: Bij voorkeur op constant of periodiek physiologisch 
droge gronden, bijvoorbeeld niet alleen veel in de meeste djatibosschen, 
maar ook op ziltige gronden, o. a. bij Poeger in Zuid-West-Bantën, op 
droge, eenigszins steenachtige bergruggen in Madioen, enz. Bij voorkeur 
in loofverliezende bosschen ; niet of zeldzaam in dichtgesloten, schaduwrijk, 
hoogstammig, heterogeen oerwoud. — Bladafval: Altijdgroen. — Bloei- 
tijd: Het geheele jaar bloemen en vruchten gevonden. Rijk vrucht- 
dragend. — Gebruik: Hout door de inlanders onbruikbaar geacht. 
ScJiors, enz.: Volgens op verschillende punten op Java (o. a. in Banjoe- 
wangi) ontvangen mededeelingen bezigen de Javanen van sommige streken 
soms de bladeren dezer boomsoort bij het opiumrooken en wel vermengd 
met opium. In de Minahasa wordt het melksap der wortels als zeer heil- 
zaam, uitwendig geneesmiddel geroemd tegen wonden veroorzaakt door 
giftige visschen (zie o. a. mijn Verslag eener botanische reis naar N. O. 
Celebes). Van een dergelijk gebruik schijnt echter op Java niets bekend, 
bijna overal wordt deze plant als een nutteloos „onkruid” beschouwd. — 
iS'iet voor cultuur aan te bevelen. — Inl. namen: Atvar-awar, j. is 
in Midden- en Oost-Java en Ki-tjiat, s. in geheel West- Java een zeer 
vaste, aan de meeste inlanders bekende naam. — Habitus: Nogal gemak- 
kelijk herkenbare, uiterlijk 10 M. hooge, soms slechts heesterachtige vijge- 
boom met bleekgeel melksap en groote, onbehaarde, afwisselende bladeren 
en okselstandige vijgvruchten, welke zoo groot zijn als een duivenei en 
reeds aan de jonge meterhooge planten talrijk voorkomen. 
Ficus leucantatoma Pom. „Hr&or glahra. RamuU juveniles crassi, 
annulati. FoUa opposita vel alterna, petiolata, ovata vel elliptica, inter- 
dinn ovato-rotunda^ apice ohtusa vel hrevi-acuminata.^ hasi lata rotundata 
vel emarginata^ 3 — 5-nervia, Integra^ suhcoriacea^ utrinpue glahra^ nervis 
lateralihus utrinque 5 — 7, prominentibusj reticulatis, coloratis. Folia 150 
— 300 mM. longa. PetioU 18 — 40 niM. Stipulae ovato-lanceolatae, gla- 
hraej 40 — 50 mM. longae, caducae. Receptacula hrevi-petiolata., axillaria., 
gemina., depresso-glohosUj sulcis circ. 10 — 12 verticalibus et verrucuUs nu~ 
merosisj albidis, glabra, circ. 18 niM. lata, ostiolo depresso, bracteis basa- 
libus 3 ovatis, obtusis. Pedunculi 6 mM. longi'"' (King). 
Obs. Receptacula in vivo hand sulcata sed laevia. 
03. Ficus llemsleyana King Spec. Ficus 1. c. 112, t. 146.— 
„Boom; twijgen met zacht, langharig vilt bedekt. Bladeren 
nagenoeg zittend, vliezig, eenigszins ongelijkzijdig, smal langwerpig of 
