Ficus. 
— 241 — 
Moraceae. 
knobbeltjes, meestal deltavormig of obovaat-wigvormig, naar den 
voet zeer versmald en met kliertjes voorzien ; top breed, stomp, 
somtijds schuin, afgerond of afgeknot, soms ongelijk uitgerand 
tot gespleten ; de middelnerf eens of meerdere malen vorksgewijs 
gespleten, met een donker gekleurde klier in een of meerdere der 
lager geplaatste vorken ; randen gaaf ; óf (doch niet vaak bij 
dezelfde plant) verlengd, smal obovaat, oblanceolaat, langwerpig 
lancetvormig óf nagenoeg ruitvormig, punt stomp, afgerond of spits, 
vinnervig en met klieren in de oksels van de 2 of 3 lagere zij- 
nerven. Lengte der bladschijf 25 tot 125 mM., breedte van 20 tot 
100 mM. (in var. Kunstleri 35 — 75 mM. lang); steunblaadjes lijn- 
lancetvormig, omgekruld, 7.5 — 15 mM. lang. Vijgen axillair, 
alleen of in paren, gesteeld, afgeplat kogelvormig, ei- of peer vormig, 
aan den top sterk umbonaat, in rijpen toestand dof geel of rood- 
achtig gekleurd en glad, 5 — 9 mM. in doorsnede; schutblaadjes 
drie in getal, kort, breed, uitgespreid, met knobbeltjes bedekt ; 
bloemsteel 5 — 25 mM. lang. Mannelijke bloemen in de bovenhelft 
van dezelfde vijgen, waarin de galbloemen voorkomen, gesteeld; 
bloemdek bestaande uit vier obovate, tamelijk onregelmatige deelen ; 
meeldraden 2, met de voorkanten tegen elkander geplaatst, langer 
dan het bloemdek. Galbloemen zittend of gesteeld, bloemdek 
bestaande uit 3 verlengde, lijn-lancetvormige of korte, eivormige, 
tamelijk vliezige deelen; eierstok kogelvormig en glad, of hoekig, 
ruw en geschubd; stijl kort, nagenoeg eindelingsch ; stempel groot, 
pijpvormig. Vruchtbare vrouwelijke bloemen in afzonderlijke 
vijgen; het rijpe dopvruchtje twee malen zoo groot als het dop- 
vruchtje der galbloemen, verlengd niervormig, glimmend ; stijl zij- 
delingsch, verlengd ; stempel met twee lange, smalle armen ; bloem- 
dek bestaande uit verscheidene kleine, vleezige, ei-lancetvormige, 
vrije deelen” (naar G. King). 
Heester of halfheester, zelden kleine boomheester van 2 of 3 M. 
hoogte, met dunnen (tot 5 cM. diameter bij den grond), rijk vertak- 
ten, krommen stam, nu eens (op physiologisch zeer droge stand- 
plaatsen) als heester op den grond, dan weder (bijv. in vochtig oerwoud) 
als epiphyt tot hoog in de woudkruinen en dan soms als halfklimmer 
half epiphyt. Bladeren boven gewoon groen of bleekgroen, onder 
Meded. D. v. L. ii. 16 
