Moraceae. 
— 248 — 
Ficus. 
bedekkende schutbladen aan den voet. Mannelijke bloemen enke- 
le nabij de monding der vijgen, zittend ; bloemdek van 4 — 5 holle 
deelen, waarvan twee somtijds smaller zijn dan de andere; helm- 
knoppen twee, verlengd, op korte helmdraden. Galbloemen gesteeld ; 
bloemdek uit 5 lancetvormige deelen; eierstok glad, ei vormig; stijl 
kort, nagenoeg eindelingsch; stempel trompetvormig. Vruchtbare 
vrouwelijke bloemen gesteeld; dopvruchtje eivormig, met kleine 
knobbeltjes; stijl zijdelingsch, verlengd; stempel cylinder- vormig, 
samengetrokken” (Kixg). 
Lage boom. Kruinhoogte tot 15 M. bij 30 cM. stammiddellijn. 
Stam nogal recht, zonder wortellijsten, zonder gleuven, met ringvor- 
mige, oude bladlitteekens, nogal laag bij den grond vorksgewijze 
vertakt. Uiterste twijgen dik en relatief gering in aantal. Kroon 
zeer ijl, eenigszins schermvormig. Schors taai en vezelig, 7 mM. dik, 
buiten grauw, nogal glad, met fijne barsten, met kleine lenticellen^ 
in doorsnede geelbruinachtig, binnen vuilwit, met bladgroen, met 
zeer veel wit melksap, zonder reuk en zonder smaak. Bladeren 
(volwassen) boven groen, glimmend, onder dof, grijswit of groen- 
achtig wit met rosé gekleurde nerven, zonder reuk en zonder smaak. 
Jonge bladeren boven geelgroen, glimmend, onder dof, bruinroza 
wit, met zwakken, aromatischen reuk, zonder smaak. Recptacula 
jong buiten bleek grijsgroen, rijp buiten grauw roodachtig en binnen 
de bloembekleedselen bruin. Rijpe vijgvrucht eenigszins zoetachtig 
smakend. Bladeren van zeer jonge planten zijn zeer diep-lobbig, 
van volwassen boomen de meeste zonder duidelijke lobben, of ondiep 
gelobd” (Kixg). 
Aanm. Talrijke specimina van Herb. Kds. alle door Kixg gedetermineerd. Bij jonge 
boomen zijn alle of vele bladeren diep gelobd. Ook door ons op den Salak nabij Bui- 
tenzorg gezellig groeiend, alsmede op den Malabar bij Ardjasari aangetroffen. Aldaar 
echter slechts gaafrandige bladeren met nierhartvormigen voet. De grootste vruchten zijn 
55 mM. breed, 35 hoog, rood-grijsachtig en eindelijk vuil zwartpurper, geheel zachtharig; 
de holte is bruin en eigenaardig van vorm door de druipsteenvormige verhevenheden 
van den bodem. Wij vonden tot dusver slechts exemplaren, vol jonge wespjes. 
Geogr. verspreiding: Buiten Java : Sumatra. Op Java : In de 
res. Batavia op den G. Salak nabij 'Warong-loa. In Banten bij Tjemara 
op 50 M. en op den G. Karang bij Tjimanoek op 1000 M. zeehoogte. 
In de Preanger bij Garoet op 1000 M., op den Malabar op 1000 M. bij 
Ardjasari; bij Takoka op 1000 M. en 1200 M. en bij Palaboehanratoe op 
