Ficus. 
— 255 ^ 
Moraceae. 
tot op 1600 M. en in Oost-Java vooral tusschen 800 M. en 1700 M., 
met uitzondering van de afdeeling Banjoewangi, waar de soort tot in 
de laagvlakte op 50 M. afdaalt. — Voorkomen: Niet gezellig groeiend, 
maar in vele streken, vooral in Midden- en Oost-Java, nogal algemeen. 
— Standplaats: Bij voorkeur in altijdgroene, ijlgroeiende bosschen 
en vooral in jonge, secundaire bosschen. Niet in dichtgesloten, hoogstam- 
mig, altijdgroen oerwoud. In de djatibosschen buitengewoon zeldzaam 
en alleen aan rivieroevers o. a bij Soebah. In Oost-Java vervangt deze 
species de verwante F. toxicaria^ die meer in West- Java thuis behoort. 
In Midden- en West-Java groeien deze beide soorten. — Bladafval: 
Loofverliezend. In October 1892 lieten op den G. Wilis in Madioen 
enkele boomen (dezer species) op 800 M. zeehoogte alle bladeren vallen. 
— Bloeitijd: Receptacula het geheele jaar gevonden. Rijk vruchtdra- 
gend. — Gebruik: Hout als te weinig duurzaam en te klein niet door 
de inlanders gebezigd. Spint grof, vuil geelachtig wit, reukeloos, dof. 
Schorsj enz. In de Zuid-Preanger dient de schors voor binden van 
rijstschooven. Het melksap wordt niet benut. — Cultuur : Nog niet 
in cultuur gezien, voorloopig niet aan te bevelen, tenzij gemengd met andere 
soorten in reboisatie van kale berghellingen. — Inl. namen: Bij Tje- 
mara (Bantën) nu eens SfMhang^ j. dan eens Koejang^ s. Nu eens Ha- 
mer ang~minjah^ s. dan weer Hamèrang-badaJc, s. bij Palaboehanratoe en 
SRnggrawa (Preanger). Nu eens Kehég^ j. dan weder Dok^ j. bij 
Soebah en Soerdjo (Pekalongan). Ook Kebeg, j. bij Tjilatjap (Banjoemas), 
bij Waieran (Probolinggo) en bij Rogodjampi (Banjoewangi). Këbèg- 
lengd, j. (hoogjavaansch Kebeg-Usa, j.) of ook Këbeg-abang, j. (= Kebeg- 
abritj j.) bij Pringamba in de res. Banjoemas ter onderscheiding van 
de andere Kebêg soorten aldaar. Djati-alas, md. bij Simpolan (Bësoeki) 
een locale naam. Bij Pantjoer en op het Idjenplateau bij name aan de 
gidsen óf onbekend of met andere boomsoorten verwisseld. — Habitus: 
Karakteristieke, kleine vijgeboom, die door de gelobde, van onderen 
ge elachtig bleekgroene en dichtbehaarde bladeren de aandacht trekt. 
Hierdoor van de verwante F. toxicaria o. m. te onderscheiden, n. 1. 
doordat bij deze laatste soort de bladeren van onderen grijswit zijn. 
Ficus fulva Bl. — j^Arbor parva umbrosa. Ramuli juniores tomento 
aspero fusco obtecti. Folia versus apicem ramulorum conferta^ longe petio- 
lata^ subrhomboidea^ rotunda vel obovato-rotiinda^ raro ovato-elliptica^ in- 
terdum sinuata (in stirpe junlore profunde 3—5-loba) apice acuta vel 
bt'evi-apiculata, basi rotundata vel plus minus profunde cordata, 5—7- 
nerviüj minute et remote dentato-serrata^ membranacea, supra scabrida^ in 
nervis iomentosa, subtus tomento fulvOj asperiusculo obtecta, nervis laterali- 
hus utringue 2—4. Folia 100 — 200 mM. longa. Petioli 40 — 85 mM. 
longi^ pubescentes\ stipulae singulae^ convolutae^ late ovatae^ basi truncatae^ 
apice acutae^ extus decidue-flavo-pilosae. Receptacula versus apices ra^nu- 
lorum conferta, sessilia vel brevi-pedunculata^ in axillis geminata., ovoidea 
vel globosa^ apice umbonata^ dense fulvo-tomentosa^ aurantiaca^ 12.5 — 18 
mM. lata.^ bracteis basalïbus 3 ovato-rotundis^ villosis'" (King). 
