Ficus. 
- 265 — 
Moreacae. 
met gleuven, boven rolrond, over de gelieele lengte tot dicht bij 
den grond is de stam meestal bedekt met talrijke, onregelmatig 
geplaatste knoesten. Op deze knoesten, welke zich ook in groot 
aantal aan de dikkere takken bevinden, zitten aan korte, bladerlooze, 
na den vruchttijd meestal afvallende twijgen (meestal in groepen, 
soms in gering aantal of bij uitzondering ook wel hier en daar al- 
leenstaande) de vijg vruchten. Deze knoesten of wrat vormige oneffen- 
heden van den stam en takken vallen in den bloei- en vruchttijd 
in den regel door de talrijke vijgvruchten dubbel in het oog. De 
primaire takken zijn dik, nogal krom en ordeloos om den stam 
geplaatst, veelal ook reeds vrij laag aan den stam (althans op open 
standplaatsen). Kroon: in vrijen stand: laag aangezet, eivormig 
en nogal dicht; in dichtgesloten stand bij oude boomen zeer hoog- 
aangezet, onregelmatig en nogal ijl. Schors zeer taai en vezelachtig, 
van buiten varieerende van lichtgrijs en lichtgeelbruin tot donker- 
grauw en donkergeelbruin, meestal nogal glad en met fijne, onregel- 
matige barsten of nagenoeg zonder barsten, met weinig kleine len- 
ticellen, met zeer veel bladgroen, met buitengewoon veel melksap, 
dat bij sommige exemplaren (vooral van King’s variëteit Morocarpa) 
bijna zuiver wit, bij sommige vuil bruinachtig-wit en zeer kleverig 
is, in doorsnede tot 14 mM. dik, maar meestal slechs 8 — 10 mM., 
zonder reuk en bijna zonder bijzonderen smaak, maar zeer kleverig. 
Bladeren (volwassen) boven fraai donkergroen of gewoon-groen 
en glimmend, onder bleekgroen en iets glimmend of dof. Jonge 
bladeren bleek-purperbruin, boven sterk glimmend, reukeloos en 
smakeloos, evenals de volwassen bladeren. Receptacula: jong 
van buiten zeer bleekgroen, rijp of fraai rood óf en zulks bij King’s 
variëteit chlorocarpa steeds zeer bleekgroen. De rijpe vruchten sma- 
ken eenigszins zoetachtig, maar meestal ook eenigszins wrang en de 
jonge „vijgen” smaken zeer wrang” (Kds.). 
Aanm. Zeer talrijke exemplaren in Herb, Kds. voor een groot deel door King 
gedetermineerd. Sommige exemplaren waren door King ten onrechte als F. ponvfera 
gedetermineerd. Daar deze meerendeels afkomstig waren van hoornen, van welke andere 
exemplaren door King zelf als F. variegata gedetermineerd waren, viel de ver- 
gissing gemakkelijk in het oog. Zooals reeds door King is opgemerkt en zooals 
ook wel blijkt uit de talrijke namen waaronder zij beschreven is, is deze soort buiten- 
gemeen variabel vooral in bladvorm. Zoo heeft de naam F. suhracemosa Miq. be- 
