— 57 
Thymelaeaceae. 
en terminaal. Bijna altijd zijn er dus drie bij elkaar aan de top- 
pen der takken waarvan echter dikwijls de middelste (soms ook de 
zijdelingsche) weer een paar blaadjes nabij den top vormt en zoo 
dus weer een internodiën vormt ; altijd geheel aanliggend zijdeachtig- 
behaard zeer kort of matig gestoeld. Hoofdsteel 0 — 5, zelden 10 
de zijdelingsche meest 1 — 2 mm. lang, of (als men het paar blaadjes 
als schutbladen opvat), 10 — 15 mm. lang met een paar blad- 
achtige schutbladen vlak onder de bloeiwijze. Bloemen op dunne 
steeltjes 1 io gering getal 5 — 10 aan de toppen der 
hoofdstelen kopvormig of min of meer aarvormig bijeen geplaatst; 
aaitje niet langer dan 1 — 2 mm. in de waargenomen gevallen. 
Bloemen zeer veel gelijkend op die van W. viridiflora ongeveer 
10 — 12 mm. lang, van buiten met zeer weinig verspreide aanlig- 
gende haren. Kelkbl. eivormig, de binnenste korter meer afgerond 
met bijna hartvormigen voet. Helmknopjes zeer smal lijnvormig, 
de onderste op duidelijke helmdraden even boven het midden van 
de buis ingeplant nogal ver van de bovenste. Stijl duidelijk. Eier- 
stok met weinig haartjes aan den top soms onbehaard. Schijflobben 
zeer klein weinig langer dan breed, dicht bij elkaar, nogal ongelijk, 
de ééne diep gespleten, met ongeveer 4-kante lobben aan den voet 
van den eierstok. „Bloemen geel” Kds 29993 (3. 
Aanm. Beschrijving naar het authentiek (Zoll. 2424) en een paar andere exem- 
plaren in Herb. Bog. en talrijke exemplaren van 1 nummer Kds. 29993 (3 door 
Koorders bij Poeger, oerwoud nabij het strand verzameld, en volmaakt iden- 
tiek met het exemplaar van Zollinger op de s^randrotsen van het zuiderge- 
bergte prov. Malang verzameld. Tot deze soort behoort ook een exemplaar op 
Madoera door Teysmann verzameld (»langs wegen”) Herb. bog. 1791 met iets 
smallere en kleinere bladeren. 
In analogie met Phaleria laurifolia van Oost-Java en Timor zou men ver- 
wachten, dat deze xerophiele Oost-Javaansche soort ook hier weer de Timoree- 
sche type (W. Spanoghei Dcne^ zou vertegenwoordigen. In werkelijkheid is dit 
niet het geval en komt W. Spanoghei wat de bloeiwijze betreft meer met W. 
Junghuhniana dan met Candolleana overeen, W. tenuiramis Miq. van Banka 
in dit opzicht juist meer met laatstgenoemde. 
Geogr. verspreiding: Buiten Java: Madoera Teysm. 1791. Op 
Java: Tweemaal verzameld uitsluitend in Oost-Java nabij het strand 
n.1 door Zollinger bij Goendangmerak in het Zuidergebergte, resid. 
Malang Zoll 2424, en door Koorders in oerbosch bij Poeger niet ver 
van het strand. — Standplaats: In de laagvlakte nabij het strand, op 
kalkrijken of steenachtigen grond. — Inl. namen: Onbekend. 
Wikstroemia Candolleana Meissn. Frutex erectus nunc ^metralis 
glabeVy ramuUs et petiolis novelUs et inflorescentiis appresse pilosulisj valde 
