— 77 
Moraceae. 
zaadknop ; stempels 2, aan den voet tot een zeer korten stijl ver- 
eenigd, draad-lijnvormig, zeer kort behaard, c. 0.375 — 0.4 cm. lang. 
Vruchttrossen niet langer aan de bloei wijzen, rolrond, zeer dicht, 
c. 0.7 — 0.85 cm. in doorsnee. Steenvruchtjes door de wat vergroote, 
sappige, lichtgroene, c. 0.24 — 0.3 cm. in doorsnee metende bloem- 
dekslippen geheel ingesloten, door de verdroogde stempels gekroond, 
samengedrukt, ongeveer rond, glimmend lichtgroen, c. 0.225 cm. in 
doorsnee ; buitenwand sappig ; steenkern samengedrukt driekantig, 
scheef eivormig, lichtbruin, c. 0.17 cm. lang, 0.125 cm. breed, met 
dunnen, harden wand, de breede zijden gelijk en vlak, de smalle 
zijde sterk gebogen en met een overlangsche groef voorzien. 
Hooge boom ; kruinhoogte tot 35 m. bij een stamdoorsnee van 1.5 m. 
Aanm. Beschrijving naar overvloedig, door de lieeren K. A. R. Bosscha en 
Dr. A. Rant gezonden materiaal. 
Deze boom werd het eerst door Miquel in zijn ,,Plantae Junghuhnianae” 
beschreven. In »F1. Ind. Bat.” 1. c. betwijfelt hij of de soort wel tot het juiste 
geslacht gebracht is, terwijl hij in het Supplement voor Sumatra 1. c. aantee- 
kent, dat het van de vroeger door hem beschreven exemplaren niet geheel vast- 
staat, of zij op Java of Sumatra verzameld werden. Het is dan ook niette ver- 
wonderen, dat Bureau 1. c. de plant onder de twijfelachtige soorten opneemt en 
Boerlage haar in zijn ,, Handleiding” als twijfelachtige soort voor Sumatra ver- 
meldt. Toen deel XI der ,, Bijdragen tot de kennis der boomsoorten van Java” 
geschreven werd, bestond er dan ook geen aanleiding de soort daarin op te nemen. 
In Augustus en September 1909 ontving het Departement van Landbouw van 
den heer K. A. R. Bosscha, Malabar, bij Bandoeng, ter determinatie cT bloei- 
wijzen van een uitstekend timmerhout leverenden boom. Dit materiaal werd in 
mijn handen gesteld. Het bleek, dat de boom tot de familie der Moraceae be- 
hoorde, maar niet voorkwam in deel XI der genoemde ,, Bijdragen”, zoodat deze 
vondst niet alleen uit een technisch, maar ook uit een wetenschappelijk oogpunt 
zeker zeer belangrijk was. Daar de cf bloemen niet voldoende waren voor een 
geheel zekere determinatie, werd om 9 bloemen en vooral vruchten gevraagd. 
De eerste werden ongeveer een maand later ontvangen, doch in den loop van 
de eerste helft van 1910 schreef de heer Bosscha mij, dat de eenige toen be- 
kende $ boom geen vrucht gezet had. 
Op mijn verzoek beloofde Dr. A. Rant, botanist bij de Gouvernements kinakul- 
tuur te Tjinjiroean, wien ik in Augustus 1910 over de zaak sprak, mij zijn hulp 
ter verkrijging der lang gewenschte vruchten en in September d. a. v. was ik 
reeds in het bezit daarvan *). Toen was geen twijfel meer mogelijk, dat de plant 
in kwestie Morus macroura Miq. is, door Miquel in het juiste geslacht geplaatst 
werd en zoowel op Java als op Sumatra voorkomt. 
Het bleek, dat de boom ook reeds in Herb. Kds. vertegenwoordigd was en 
wel door een aantal steriele, van Pangentjongan afkomstige twijgen, die door 
Koorders voorloopig als Artocarjms sp. gedetermineerd waren en vroeger reeds 
mijn aandacht hadden getrokken door de typische, sterk ontwikkelde en beschubde 
bladknoppen. Hoewel het duidelijk was, dat de plant niet tot het geslacht ^rA>- 
carpufi behoorde, was het toen toch niet uit te maken, wat het wel was. Koorders 
maakte ook reeds melding van de goede eigenschappen van het hout. 
Ongeveer terzelfder tijd als van Java werd te Buitenzorg eveneens op nieuw 
materiaal van Sumatra, waar de boom ook als goed timmerhout bekend staat, 
ontvangen en wel als gevolg van de onvermoeide pogingen van den chef van het 
Handelsmuseum te Buitenzorg K. Heyne tot het verkrijgen van gegevens om- 
rent de plantaardige produkten van Nederlandsch-Indië. 
*) Later werden ook nog gedroogde steenkeriien van den lieer Bo.sscua ontvangen. Vermelding 
verdient het, dat alle onderzoclne vruchtjes loos waren. 
