— 99 — 
Ekicaceak. 
Een (oranjeblüoiend) cxeniijlaar van Tjibodas (Kds. n. 251)00 [i) onderscheidt 
zich door kleinere bloemen ; de bloemkroon is hier c. 4 cm., de meeldraden tot 
3 cm., het vruchtbeginsel 0.7 cm. en de stijl 1 cm. lang. 
Volgens Koorders (in Herb.) zou Eh. javanicum een klimplant van 12— 30 m. 
hoogte zijn. Dit is natuurlijk onjuist. De plant groeit dikwijls epiphytisch en 
komt dan niet zelden hoog in de boomen voor. In de »Exkursionsflora” wordt 
de habitus juist beschreven. 
Geogr. verspreiding. Buiten Java : Sumatra, Maleisch Schier- 
eiland, Lingga. Op Java : Verzameld zomler nadere vindplaats (Forres 
n. 299, 724); in de res. Batavia, afd. Buitenzorg op den Salak bij Bo- 
bodjong op 800 m. zeehoogte, (inl. verz.), bij den krater (Backer, J. J. 
Smitii), op den top op 22 1 5 in. (inl. verz.), op den Poentjak (Hallier), afd. 
Pamanoekan- en Tjiaseralanden, bij Boekanegara (De Monchy) ; in de 
res. Preanger, afd. Tjiandjoer bij Tjibodas op 1500 — 2400 m. (Hallier, 
Kds.), Lebak Saiit op 2100 m. (Burck, Hallier), op den top van den 
Gede (Hallier), op den Pangerango (De Monchy), afd. Bandoeng bij 
Tjigenteng, (inl. verz.), afd. Limbangan bij Daradjat (Burck), Kawah Ma- 
noek (J. J. S.), op den Goentoer (Burck), op den Papandajan op 1500 
ra. (Backer), op den Tjikorai (Scheffer), Rawah Tjangkoeang (Scheffer), 
bij Pangentjongan op 1700 ra. (inl. verz.); op den Slamat op 900 ra. 
(Backer); in de res. Semarang, afd. Salatiga op den Telomojo op 1880 
ra. (Kds.); op den Merbaboe op 1500 ra. (Kds.), op 2000 ra. (Docters 
VAN Leeuwen), op den Sendoro aan de oostzijde op c. 1850 ra. (Lörzing) ; 
in de res. Pasoeroean op den Tengger op 2000 — 2200 m. (inl. verz.). 
— Voorkomen en standplaats: In de hoogere bergstreken 
in altijd groen, heterogeen oerwoud, zeer dikwijls epiphytisch en op 
steenachtige, open plaatsen, vooral ook bij kraters en solfataren in 
het bereik der vulkanische gassen in den bodem wortelend. Vooral op 
laatstgenoemde plaatsen (o. a. Salak, Kawah Manoek) gezellig groeiend 
en door de schitterend gekleurde, groote bloemen zeer de aandacht 
trekkend. — Bladafval Altijd groen. — Bloei- envruchttijd: 
Bloemen verzameld in Januari bij Lebak Saat, op den Pangerango, bij 
Tjigenteng en op den Merbaboe, in April op den Slamat, in Mei op den 
Telomojo en Sendoro, in Juni bij Daradjat en op den Telomojo, in Juli op 
den Goentoer, in Augustus op den Salak, den (lede en den Telomojo, in 
September op den Salak, den Gede bij Tjibodas, op den Tjikorai en den 
Tengger, in Oktober op den Tengger, in Oktober en November bij Tjibodas, 
in November op den Papandajan ; vruchten in Januari op den Merbaboe, in 
Februari bij Tjibodas, in April op den Slamat, in Juni op den Telomojo, in 
September bij Tjibodas, in Oktober op den Tengger en bij Tjibodas. — 
Gebruik: Geen. — Kuituur: Om de mooie bloemen verdient deze 
heester zeker als sierplant in de bergstreken aangeplant te worden. — 
Inlandsche namen: Tjatrene sore, s,, Loda dinder^ s. of Loda dencr, 
8. op den Gede ; Songgom tangkal^ s. op den Poentjak ; Tjantigi hesar^ s. 
op den Tjikorai ; Areuj gandaroesa, s. en Ki-hadah^ s. bij Pangentjongan ; 
Loempeni j. op den Slamat; Soro sari^ j. op den Telomojo; Sokoharos^ 
j. op den Merbaboe; Kemhang geni, j. op den Sendoro; in De Clercq’s 
Plantkundig Woordenboek worden nog opgegeven Djoegdoegon, s., Kem- 
hang kepiting, j., en Poerwa geni, j. 
var. Teysmaimii King et Gamble in Journ. As. Soc. Bengal, 
LXXIV, II (1905), 75. — Rh, Teysmamiii Miq. F1. Ind, Bat. Suppl. 
