— 123 — 
Ericaceae. 
diepe overlangsche indeuking, bruin, c. 0.1 cm. lang ; buizen zeer 
kort, met een ovale porie openspringend, elk met een sterk onge- 
veer rechthoekig teruggebogen, tot dicht bij den voet in 2 priem- 
vormige slippen gedeeld, lichtgeel, c. 0.07 cm. lang aanhangsel. 
Vruchtbeginsel bovenstandig, neergedrukt bol vormig, door 5 diepe, 
overlangsche gleuven ölobbig, dicht uitstaand kortharig, lichtgroen, 
c. 0.2 cm. hoog, 0.3 cm. in doorsnee, öhokkig, de zaadlijsten ver 
vooruitspringend, aan den top sterk verdikt, met oo zaadknoppen ; 
stijl rolrond, het onderste deel kort uitstaand behaard, c. 0.33 — 0.45 
cm. lang. Schijf lOlobbig ; lobben vast tegen het vruchtbeginsel 
aangedrukt en aan den voet ermee samenhangend, schubvormig, 
driehoekig, stomp, c. 0.07 cm. lang. Vrucht met den vergrooten, 
vleezigen, door de samenneigende, driehoekige slippen met opgebo- 
gen, priemvormigen top gesloten, buiten zeer ijl en kort behaarden 
kelk en met den halfbolvormigen, dik vleezigen bloembodem een 
5kantig bolvormige of neergedrukt bolvormige, dof zwartroode, c. 
0.8 — I cm. in doorsnee metende, bitterzoete schijnvrucht vormend, 
door den nauwelijks buiten den kelk uitstekenden stijl gekroond, 
bovenstandig, door 5 overlangsche groeven ölobbig, kort behaard, c. 
0.27 cm. hoog, 0.5 cm. in doorsnee, hokverbrekend in 5 kleppen 
openspringend. Zaden oo, klein, scheef omgekeerd eivormig drie- 
hoekig of ruitvormig, c. 0.05 cm. lang. 
Heester. 
Aanm. Beschrijving naar levend materiaal en talrijke exemplaren in Ilerb. 
Kds. en Jlerb. Bog. Vergeleken met een door Blume geëtiketteerd, van Sii- 
matra afkomstig exemplaar in Herb. Bog, 
Miquel merkt in Ann. 1. c. op dat G, punctata Bl. zeer na verwant is met G. 
fragrantissima Wall. van Engelscli-Indië en er bijna uitsluitend van verschilt 
door de plaatsing der bloeiwijzeu. Door latere schrijvers, o. a. Hooker f., 
Trimen, King, Boerlage, werden de beide soorten vereenigd. 
Aanvankelijk meende ik G punctata Bl, als soort van G. fragantissima 
Wall. gescheiden te kunnen houden, daar de bloeiwijzeu volgens de beschrij- 
vingen en de door mij onderzochte exemplaren bij de Javaansche en Suma- 
traansche exemplaren steeds eindelings en bovendien soms in den oksel der 
hoogste, meer of minder geleidelijk in de schutbladeren overgaande bladeren, 
bij de Engelsch-Indische daarentegen altijd okselstandig of zijdelings geplaatst 
zijn. Later trof ik echter in het Buitenzorgsche Herbarium nog enkele van Perak 
afkomstige exemplaren aan, die zoowel eindelingsche, als tot ver naar beneden 
toe okselstandige bloei wijzen droegen. 
Hoewel ik geen bloemen van Engelsch-Indische specimina heb kunnen onder- 
zoeken, schijnt het mij voldoende zeker, dat we niet met 2 verschillende soorten 
te doen hebben. 
Daar echter de Javaansche* exemplaren zeer standvastig in hun kenmerken 
zijn en de plaatsing der bloeiwijzeu in den regel zeer typisch is, meen ik, dat 
het wel wenschelijk is deze als een var. punctata te onderscheiden. 
