Ericaceae. 
130 — 
latis. Stamina 10, hasi corollae adhnerentia et cum ea decidentia^ c. 
0.6 — 0.625 cm. longa ; Jilarnenta linearia, valde undata^ stipra Imsin 
kviter diïaiiita, cqiicem versus (nufustafa, (jluhra, inexpJanata c. 0.3 — 0.325 
cm. longa; antherae erectae^ dorsifixae, introrsae, curvatae, oniice visae 
elongaio-ovaiaej hasi retusae, inferne papillosae, exnppendiculatae, v. 
0.34 — 0.35 cm. longae, thecis paralleJis, antice sulco allo separath, snlco 
longitudinali lalerali ohlinuo insirucHs, utrisqae in luhulum Uhernm c. 
^/s pficfe.s nnlherae longitudlnis cdlingentcm exeuntihus, luhulis erectis^ 
fenmhus contiguis, poro fissiformi longilndinaU lalerali dimidium inlnili 
superante hianfilms. Ooarium {ere tolum superum^ crasse ovoideum, 
longitudlnaliter et late rmdratiim, apire contrarlum, late Iruncalum, 
excavatam et margine re])andnlum, pilis ])arci.ssimis jMtrtiyn stellarilufs, 
0.2 cm. altnm, 0.225 cm. dinm., 5locnJare, loculis co ovulatis ] sfglns in 
nvarii exearalionem a})icalem inserhis, teres, truncafus, glaher, c, 0.6 
cm. tongas. Discus annnlaris, c. 0.275 cm. diam., c squamis 10 ovaria 
ad pressis, oeafis, ohtusis, carnosnlis, int as concavis, r/lahris, c. 0.06 
rm. lonffis. Fructus toro carnoso sujfuUus, calgce carnoso inclnsus. 
2. Oiplycosia latifolia Bi>. Bijdr. 858; Prodr. VII, 2, 591; 
Miq. F1. Ind. Bat. II, 1055; Kds. Exkursionsfl. III, 8. — GauUheria 
latifolia Z. et M. Syst. Verz. 138 ; Miq. Ann. Mus. Bot. Lugd. Bat. 
I (l863-’64), 41. 
Bladeren op kussentjes ingehecht, ovaal tot elliptisch, aan den 
voet zeer kort of nauwelijks in den bladsteel samengetrokken, top 
korter of langer toegespitst, met een eeltpuntje, de oude kaal, onder 
klierachtig gestippeld, aan weerszijden .van de in sicco boven ge- 
groefde, onder stomp uitspringende middelnerf met c. 3 — 5 schuin 
uitstaande, onder dun uitspringende, binnen den rand anastomosee- 
rende zijnerven, leerachtig, c. 5.25 — 9.75 cm. lang, 2.6 - 6.2 cm. 
breed; steel kort, c. 0.4 — 0.5 cm. lang. Bloeiwyzen bundelvormig, 
in de bladoksels. 
Acmyn. Besclirijving naar een niet authentiek speeiinen uit Herb. Lugcl. Bat. 
(n. 902, 338—129) en vergeleken met een foto van het authentiek. Dit authen- 
tiek bestant uit 2 twijgen, waarvan de kleinste 3 bladeren draagt, waarvan één er 
los naast geplakt is, en die zeer waarsehijnlijk Bi.ume tot type heeft gediend ; het 
tweede veel grootere takje heeft veel kleinere bladeren en doet zeer denken aan 
de plant, die ik voorloopig I). heterophijlla Bl. f. obovata noemde Het exem- 
plaar, dat mij tot besehrijving diende, bestaat evenetns uit 2 twijgen, die echter 
blijkbaar bij elkaar behooren. De grootste bladeren komen nagenoeg volkomen 
overeen met die van het kleinste takje van het authentiek, de hoogere worden 
kleiner en meer toegespitst en gaan geleidelijk over in die van het tweede takje. 
