Ericaceae. 
136 — 
V. varitKjiaefoliuhi Miq. 
f. parvifolia Miq. 
f. suhlanceolata Miq 
f', lanrifoliiim Miq. 
r. ellipticum Miq. 
r. Hasseltii Miq 
Korthalsii Miq. 
V. malaccense Wigiit var. hancana Miq. 
r. cyrtodon Miq. 
V. aciiminatissimum Miq. behoort V. lanceolatum te heeten, daar 
Blume’s naam (Gaylussacia lanceolata) de oudste is. Deze naamsveran- 
dering werd intussohen reeds door Dr. S. H. Koorders ondernomen. 
Het komt mij gewerscht voor V. leptanthum Miq. voorloopig weer als 
soort te herstellen. Het zou zeer gewenscht zijn F. lanceolatum Kds. 
en V. leptanthum Miq. eens levend te onderzoeken. 
V. Bolli(n)sonii Hook. moet volgens de prioriteitsregels V. lucidiim 
Miq. heeten. 
V. obversum Miq. is volgens de beschrijving en een waarschijnlijk 
authentiek specimen in het Utrechtsche Herbarium V. varingifolium Miq 
V. cuneif olium Miq. komt naar alle waarschijnlijkheid niet op Java 
voor, doch is, zooals Hallier in oen aanteekening in Herb. Lugd. Bat. 
opmerkt, denkelijk endemisch in Celebes. Van de 3 mij welwillend uit 
het Leidsche Herbarium ter vergelijking gezonden specimina dezer soort 
zouden er volgens de etiketten 2 van Java afkomstig zijn. Deze komen 
goed overeen mot het derde, door Reinwardt op den Klabat in Celebes 
verzamelde en door Sciiimper als V. celehense Schimper gedetermineerde 
exemplaar en met verscheiden door Koorders op den Klabat en den 
Loloemboolan verzamelde exemplaren. Green enkele dezer planten draagt 
bloemen. 
V. Teysmannii Miq., V. laurif olium Miq., V. ellipticum Miq. en ook 
V. varinyifolium Miq. zijn op de meest ongelukkige wijze door elkaar 
gehaald, waartoe ongetwijfeld Miquel, als men Blume’s veel te korte 
diagnosen buiten beschouwing laat, den grondslag gelegd hoeft. Onder 
don naam V. ellipticum beschreef hij in ,,F1. Iiid. Bat. II, 1060”, oen 
plant, die zooals hij later in de „Annales” zelf verbeterde, wel F. varin- 
gif olium zal zijn. De beschrijving steunt die opvatting, alleen eenige 
kenmerken, die hij zelf niet heeft kunnen onderzoeken, nl. ,,pseudo-para- 
siticum” on „corolla rosea”, spreken daartegen, maar deze zijn natuurlijk, 
op de namen afgaande, van Blume en Jungiiuiin overgenomen. 
F. Teysmannii Miq. werd aanvankelijk iö „Fl. Ind. Bat. II, 1063” als 
nieuwe soort opgesteld. In de ,, Annales I, 38” werd deze echter identisch 
verklaard met F. fiorihundum Miq. (Thibaudia florihunda Bl ), welke, 
daar er reeds een F. foribundum H. B. et K. bestond, als synoniem 
aan F. Teysmannii werd toegevoegd. Het lijkt mij niet twijfelachtig, dat 
V. Teysmannii Miq., zooals die in de ,, Annales” beschreven werd, een 
mengsel van een paar soorten is. 
De diagnose van Thibaudia floribunda Bl. is niet toereikend om uit 
te maken, wat Blume kan bedoeld hebben. Afgaande echter op de 
groeiplaats „in cacumine montium ignivorum frequens”, zou men zeer 
geneigd zijn aan te nomen, dat hij een vorm van do zeer veranderlijke 
