Ericaceae. 
164 — 
uitgehold, aan de buitenzijde meer of minder duidelijk lOlobbig, 
kaal, bleek groengeel, of licht okergeel, c. 0.175 —0.25 cm in doorsnee. 
Epiphytische of op den grond groeiende heester of kleine boom; 
kruinhoogte c. 3—16 m. bij een stamdoorsnee van 10—40 cm. 
Aanm. Beschrijving naar veel levend, van den Gede afkomstig materiaal en 
naar talrijke exemplaren in Ilerb. Bog. en Herb. Kds. Vergeleken met een 
waarschijnlijk authentiek specimen van V. cyrtodon MiQ. uit llerb. Rheno-Traj. 
(n. 002106 !) en met waarschijnlijk door Miquel als V. ellipticum Miq. en T^. 
laurifolium Miq gedetermineerde exemplaren in Herb. Rheno-Traj. 
Miquel’s V. elliptimm in Fl. Ind. Bat. is, zooals boven reeds gezegd werd, 
r. varingifolium Miq. De beschrijving van T" ellijjticum in Ann. Mus. Bot. 
Lugd. Bat. is, voor zoover zich laat nagaan, een mengsel van Thibaiidia ellip- 
tica Bl. en TV/. laurifoUa Bl. Misschien zou het dus beter geweest zijn Miquel 
niet als auteur van deze soort Ie noemen. 
De tj^pische F. ellipticum Miq. verschilt van V. laurifolium Miq. door de 
dunnere, meer of minder kort behaarde of eigenlijk meer weekstekelige bloei- 
wijzen. den zeer kort getanden kelk, langere helmknopbuizen en duidelijk ont- 
wikkelde sporen. 
Er komen echter nu en dan exemplaren voor, die afwijkingen vertonnen. 
Zoo werd door mij op den Gede bij Huis ten Bosch een specimen ingezameld, 
dat verschilde door zeer kleine bloemen en spoorlooze helmknoppen. 
Eenige exemplaren en wel uitsluitend van Midden- en Oost-Java hebben ge- 
heel kale bloeiwijzen. Daar echter jonge bloeiwijzen ontbreken en ook bij den 
typischen vorm de beharing later meestal grootendeels, hoewel naar het schijnt 
nooit volkomen verdwijnt, is het mogelijk, dat ook hier aanvankelijk beharing 
aanwezig was. In de aanteekeningen over geographische verspreiding zijn deze 
oogenschijnlijk kale vormen vermeld. Bij een door den heer Backer op den 
Slamat verzameld specimen ontbraken ook bij jonge bloeiwijzen nagenoeg alle 
haarachtige aanhangsels. Het blijft gewenscht al deze vormen levend te onder- 
zoeken. 
Een exemplaar in knop in Herb. Kds. afkomstig van den top van den Ga- 
loenggoeng heeft niet alleen behaarde bloeiwijzen, doch ook de kelk en kroon 
zijn behaard ; de kelkslippen zijn hier grooter. De plant vertoont hierdoor vrij 
veel overeenkomst met de door Kixg en Gamble in Journ. As. Soc. Bengal 
LXXIV (1905), 01 als V. Teysmanni beschreven, door Scortechixi in Perak 
verzamelde soort, en eveneens met een door Hallier op Borneo (n. 1975 !) 
verzamelde plant. Zij zouden misschien als een variëteit onderscheiden kunnen 
worden. 
Volgens Koorders 1. c. is deze soort, behalve door den bladvorm, ook door 
den bouw der bloem duidelijk van V. Teysmanni verschillend. Jammer is het, 
dat deze verschillen door den schrijver niet genoemd worden en hij zich be- 
paalt tot oppervlakkige, nagenoeg waardelooze kenmerken. 
Tot deze soort belmoren de volgende, waarschijnlijk door Miquel met de er 
achter gevoegde namen voorziene nummers in Herb. Lugd. Bat. : 
No. 899, 152—3 ! F. Teysmanni Miq (het is niet geheel zeker, dat deze plant 
tot F ellipticum behoort). 
No. 909, 92—202 ! Y. laurifolium MiQ. 
No. 909, 92—204 ! F ellipticum Miq. 
No. 909, 92—230 ! F ellipticum Miq. 
No. 909, 92—235! ellipticum Miq, 
En in Herb. Rheno-Traj : 
No. 002166 I F. cyrtodon Miq. 
No. 002168 ! T". ellijjticiwi Miq. 
No. 010704 ! F. laurifolium Miq. 
No. 010706 ! 1^ laurifolium Miq. 
Geogr. verspreiding. Buiten Java : Borneo ? Malaka ? Op 
Java: Verzameld in de res. Banten, afd. Pandeglang op den top van 
den G. Karang op 1770 m. zeehoogte (Koorders) ; in de res. Batavia, 
afd. Buitenzorg op den Salak bij Bobodjong en Gadog op 600 — 1300 m. 
