Araliaceak. — 24 — HeptapleurüM. 
roodachtig bruingroen, geheel glimmend, met reuk en smaak als de 
schors. Volwassen bladeren boven geheel nogal donkergroen, 
geheel glimmend; met reuk en smaak als de jonge bladeren. Bloe- 
men? groenachtig wit. Vruchten bijna rijp groen; met denzelf- 
den reuk en smaak als de schors. 
Aanm. Beschrijving naar talrijke exemplaren van Herh. Kds. De door Miq. onder- 
scheiden (maar in de Annales niet meer vermelde). Paratropia Horsfieldii van den G. 
Praoe zou zich door de trosvormige bloeiwijze onderscheiden. Een overgang tot de 
samengestelde tros komt echter hij vele der door ons onderzochte exemplaren voor, zoodat wij 
niet twijfelen dat deze soorten vereenigd moeten worden, te meer daar de gewone vorm 
van H arornaticum ook op den G. Praoe werd verzameld (Herh, Kds. 735 j3). Blume 
onderscheidt een variëteit met gezaagde bladeren, die door Miqüel tot de twijfelachtige 
soort P. serrata wordt gebracht. Jonge exemplaren dezer soort uit Tjibodas, (ook bloeiende), 
hebben echter duidelijk gezaagde randjes aan sommige of alle bladeren. 
Geogr. verspreiding: Buiten Java: onzeker. Op Java: West- en 
Midden-Java. Boven Buitenzorg op den Salak op 1000 M. In de Pre- 
anger bij Takóka op 1200 M., op den Gede boven Tjibodas op 1450 M. 
en op den Galoenggoeng bij Pangentjongan op 1400 M. en als boom- 
heester van slechts 3 M. hoogte nog op den 2229 M. hoogen top van 
den Galoenggoeng In Tegal op den Slamat boven Simpar op 1300 M. 
In Bagëlen op den G. Rembang op 1700 M. In Semarang op den Oe- 
ngaran op 1300 M.— Voorkomen; Verstrooid groeiend, maarniet 
zeldzaam. — Standplaats: Altijdgroene heterogene bosschen op con- 
stant vochtigen grond. — Bloeitijd: het geheele jaar door. — Gebruik: 
Geen nut bekend.— Nog niet in cultuur gezien. — Inlandsche na- 
men: Bij Tjibodas (H. B.) met vrij vasten naam Panggang-poejoe^ 
s. — Elders in de Preanger nu eens Bjangkorang^ s., dan weer Ki-djang- 
horang^ s., bijv. bij Pangentjongan. In Tegal bij Simpar en op den 
Oengaran aan de gidsen bij name onbekend. In Bagëlen met zeer lo- 
calen, maar bij Bedaka vasten naam Sarahan^ j. — Habitus: Nogal in 
het oogvallende lage boom met 5— 7 tallige, meest gaafrandige blaadjes. 
Heptapleurum arornaticum Seem. Arhor usque ad 12 M. alfa trunco 
inenni 15 cM. diani. Ramuli ultimi ct'asmiscuU, leniicellati, Gemmae 
furfureO’Sericeae, Folia longe (ad 250 mM.) petiolata vulgo 5-, rarius 
6 — 7-, rarissime 3-foUolata\ stipulae semicupulares breves apice acutae. 
FoUola longe (externa multo hrevius) petiolulata (petioluli 60—20 mM. 
longi) ovato- (rarissime subohovato-) vel elliptico-ohlonga acute saepe abrupte 
et longiuscule acuminata^ basi rotundata vel acuta saepissime inaequali^ 
integra vel rarius repande laxe serrulata {in stirpe juniore saepe densius 
serrulataj dentibus brevibus angustis), memhranacea vel subcoriacea glahra, 
in sicco fuscescentia^ nervis lateralibus utrinque 8 — 12 subtus conspicue 
prominulis patulis^ venatione inconspicua^ 100 — 180 mM. longa^ 40—80 
