Heptapleurüm. 
— 8B — 
Araliaceae. 
men uit talrijke (8 — 10), lange (100 — 300 mM.), nagenoeg even 
lange, uitstaande trossen bestaande, met een korte hoofdje. Schermp- 
jes 10— 3-bloemig, gesteeld. Bloemen op rechte korte steeltjes 
meest 5-tallig, klein; stempels eerst in den bollen schijf verborgen, 
later meer uitkomend Vruchten klein (hoogstens 3 mM.) lang 
ei-bolvormig ; met den kelkrand weinig boven het midden. 
Heester, meest epiphytisch, soms half klimmend, rijkvertakt, soms 
tot 10 M. hoog bij 5 cM. stamdiameter. Bloemen iets stinkend, 
kelk groen. Bloembladen spoedig afvallend, zeer lichtpurper. Helm- 
draden wit. Antheren geel. Stempels vuil bleek purper. 
Aanru. Besolirijving' naar talrijke exemplaren van Ilerb Kds. Determinatie naar de 
beschrijvingen bij Miquel 11. cc. Herbarium van jonge en oudere exemplaren heeft, 
naar bet schijnt, een zeer uiteenloopend voorkomen. Dat van jonge exemplaren met 
vliezige, gerimpelde dikwijls 4-tallige blaadjes beeft, af gezien van de lengte der 
bladstelen en steeltjes, een groote overeenkomst met Heptaplevrum Corona-sylvae 
Srem. (Sciadopht/Ilum suhavene Bl.). Vandaar wellicht Miquel’s veronderstelling, dat 
deze soort misschien Blume’s Sc suhavene Bijdr. l.c. zou zijn (Miq. F. I. B. 1. c.). 
liet is zonderling, dat van deze vooral in West-Java nogal algemeene soort in het Rijks 
Herbarium te Leiden geen exemplaren voorhanden schijnen te zijn. Het authenthiek schijnt 
reeds aan Miquel bij de bewerking der Annales ontbroken te hebben; aldaar maakt 
hjj ten minste geen melding meer van H. polyhotliria en beschrijft zonder twijfel de- 
zelfde soort naar ander herbarium op nieuw als Paratropia eurhynclia. Ook hiervan 
hebben wij geen exemplaar ter inzage gehad. Door de buitengewoon kleine vruchten 
onderscheidt zich o. a. deze soort van alle ons bekende Javaansche 7/e/>/rt/>?é?<n<w«-soorten. 
Geogr. verspreiding: Buiten Java: onzeker. Op Java: West- en 
Midden- Java. In Banten gehucht Kihoedjan op den Poelasari op 1000 
M. op de helling en op den 1375 M. hoogen top. In de Preanger op 
den Galoenggoeng bij Pangentjongan op 1400 M. en bij Tjibodas op den 
Gëde op 1400 M. en 1500 M. In Semarang op den TelS-mdja bij Sëpa- 
koeng op ongeveer 1300 M. — Voorkomen: Bij Tjibodas vrij algemeen 
en elders in West-Java niet zeldzaam; maar niet gezellig groeiend. — 
Standplaats: Uitsluitend in altijdgroene constant zeer vochtige berg- 
wouden.— Bloeitijd: het geheele jaar door.— Geen gebruik bekend. — 
Inlandsche naam: Bij Ki-hoedjan in Bantën nu eens Panggang^ s., 
dan weder Ramb-gentjel^ s. Bij Tjibodas nu eens Ramb-giling, s., dan 
weder Ki-ratjoen, s. geheeten. De laatste naam alleen zeer locaal van 
eenige waarde. Bij Pangentjongan Panggang-goenoeng^ s. of ook Pang- 
gang^ s. Bij Sëpakoeng Tanganan^ j. Al deze namen ook voor eenige 
andere Araliaceae geldende. — Habitus: Nogal in het oogvallende hees- 
ter. De blaadjes zijn o. a. bij vele Tjibodas specimina dikwijls scherp- 
gezaagd en soms geheel gaafrandig. 
Heptapleurum polybothrium Miq. Frutex^ saejmsime epiphgticus^ scan- 
(lens vel snhscawhms. Ramuli crassiusculi rimosi. FiJia Jonge 2^etia1afa, 
Meded. PI. XLII. 3 
