Heptapleurum. 
— 37 — 
Araliaceae. 
Vermoedelijk berust de beschrijving’ van MitiUEL van zittende cn weinig’ (15 -4-) bloeinigc 
schermpjes op abnormale exemplaren. 
lleplaplenrum octopInjUum B. et II. van China (v. s. spec. Herb. Wkiss. in Mus. H. B ) 
die door Ind. Kew. met deze soort (P. lucescens Miq.) vereenigd wordt, schijnt ons te 
verschillen door de duidelijk uitspringende getande kelkrand, en ook door de minder 
ontwikkelde steun- en schutbladen. 
Heptapleurum pergamaceum Seem. Arhiiscula vix 5 M. alla. Ramull 
crasal. Folia longe petiolata suh-peltatim ()—12~vul(jo 9-foliolata., slipiUa 
magmi concava ovata^ riigosa et tomentosa^ demuni suherosa. FoUola oinnla 
lonye petiolulata (pet. 30 — 60 mM), elUptica vel suhohovata ah'iipte rarias 
sensim aciiminata saepe falcata hasi cuneata.^ integerrima., valde coriacea 
siipni in sicco saepe vernicoso-lucida nervis lateralibiis suhtiis prominulis 
supra depressis utiingue 5 — 6 patule arcuatis, fere avenla vel laxe reliculata.^ 
oO 25— 100 35 -135 60 niM. longa petioli 150 — 250 m5l. Faniculae ra- 
eemosae pedunculatae 200 — 400 niM. loiigae, vidgo in apice raniorum 
plitrintae (ad 12) confertae pedunculo comniuni hrevissuno rarius axi elongata 
in paniculain conjnihoso-conipositam dispositae (specimen i. m. Salak), snfful- 
tae hracteis stipuliformibus magnis usgue 15 mM. longis ovatis concavis 
vcrriicosis; paleaceo-tontentosae, glabrescentes. Umbellulae multiflorae (15 — 
oOj, pedunciilis 10 — 30 niM. longis patule erectis.^ hracteis anguste ovatis 
f'ugaci-tomentosis deciduis. Flores vulgo 6 — nieri; pedicelli 5 — 8 niM.longi; 
stainina brevia vel elongata, discus in stylum brevem crassum attenuatus 
stiginatibus 6 post anthesin distinctioribus. Fructus ellipsoideus 6 inM. 
longus 6-sulcatus, disco jgarvo et stylo brevi crasso 6-sulco coronatus. 
Googr. verspreiding: Buiten Java: onbekend. Op Java: In de 
Preanger op den Gede en Pangërango boven Tjibodas op 2000 M. tot 
op 2500 M. algemeen, maar niet gezellig groeiend in de alpine bossclicn.— 
In Mus. H. B. ook door specimina van? Blume van den Salak ver- 
tegenwoordigd. — Bloeitijd: Bloemen gevonden in Mei en vruchten in 
Mei en November. — Geen gebruik bekend. — Inlandsclie naam: 
Bamo-giling, s. bij Tjibodas (H. B.), alwaar ook andere Heptapleurum- 
soorten zóó geheeten. — Habitus: hoogst karakteristieke boom. In de 
alpine-zone op den Gede en Pangërango dadelijk kenbaar aan de slang- 
vormig kronkelende dikke takken met 9 — 12-tallige gaafrandige blaadjes. 
Meestal op den grond groeiend, maar ook als epiphyt. Zelden hooger 
dan 5 Meter. 
Bloemen 7 — 8-tallig; blaadjes langer dan 120 mM., bladvoet meest 
rond. 
a. Schutbladen niet langer dan 20 mM. 
11. Heptaleurum rigidum Hassk. Flor. 1842 Beibl. ; Gat. bog. 
165; PI Jav. rar. p. 456 (excl. var .); — Aralla rigida Bl! Bijdr. 
